Jak zamienić gotowy szkic w żywą biblię fabuły

Większość pisarzy dochodzi do biblii fabuły późno. Szkic już istnieje, czasem trzy szkice, a biblia to folder notatek, które sobie nawzajem przeczą. Zaczynanie od pustej strony na tym etapie oznacza tydzień przepisywania imion z własnej książki.

Lokee może przeczytać szkic i zaproponować biblię fabuły z rękopisu: postacie, miejsca, frakcje, relacje, zmiany w czasie i to, gdzie kto był którego dnia. Najważniejsze słowo to zaproponować. Nic nie trafia do skarbca, dopóki tego nie przejrzysz. Zrobiłem to z własną powieścią, Medalionem, i przegląd nauczył mnie o tej książce rzeczy, o których zdążyłem zapomnieć. O to właśnie chodzi.

Ten poradnik przechodzi całą drogę: wprowadzenie rękopisu, wybór tego, co wyodrębnić, przegląd, a potem porządki, które zamieniają surową ekstrakcję w coś, czemu ufasz. Przykładem jest demonstracyjna historia Popielny Krąg (w aplikacji: The Ashen Circle), której trzy rozdziały są już w Edytorze demo.

Dwa sposoby na biblię fabuły z rękopisu

Są dwa wejścia i każde służy do czegoś innego.

Edytor importuje Twój rękopis jako rękopis. W pustym Edytorze wybierz Zaimportuj manuskrypt .docx; później służy do tego Importuj manuskrypt. Lokee odczytuje nagłówki dokumentu i pokazuje Przejrzyj proponowaną strukturę: drzewo kontenerów (książki, części, akty) i liści (rozdziały). Zaznacz wiersze i użyj Scal zaznaczone, gdy nagłówek rozciął rozdział na dwa, użyj Usuń grupowanie, by usunąć grupę i przesunąć jej rozdziały poziom wyżej, a potem Zatwierdź rozdziały. Twoja książka jest teraz w Edytorze, rozdział po rozdziale, a każda późniejsza ekstrakcja może wskazać dokładne miejsce w tekście.

Strona Import wyodrębnia dane z dokumentu. W panelu bocznym skarbca Import przyjmuje plik .txt, .docx, .md, .epub lub .pdf do 50 MB i wyodrębnia z niego encje i relacje, nie włączając go do rękopisu. Pasuje do notatek serii, starego eksportu z wiki albo poprzedniego tomu, którego tekstu nie chcesz w Edytorze tego skarbca. Jeśli to właśnie takie notatki są problemem, który rozwiązujesz, poradnik o tym, jak porządkować notatki do świata, mówi, co zasługuje na encję, a co zostaje notatką.

Dla powieści w toku: najpierw zaimportuj rękopis do Edytora, a potem wyodrębniaj z Edytora rozdział po rozdziale albo przyciskiem Wyszukaj encje w całej książce. W jednym przebiegu dostajesz biblię i powiązania z tekstem.

Kto płaci za AI?

Ekstrakcja to prawdziwa praca AI na długim tekście, więc zasady płatności liczą się, zanim zaczniesz:

• Skarbce w chmurze uruchamiają ekstrakcję po stronie Lokee i płacą kredytami Lokee, co wymaga płatnego planu (/pricing). Zanim cokolwiek się uruchomi, formularz pokazuje szacowany koszt i Twoje saldo; kredyty są pobierane w chwili startu ekstrakcji.
• Skarbce lokalne w aplikacji desktopowej mogą korzystać z OpenAI lub Claude z Twoim własnym kluczem (zapisanym w systemowym magazynie poświadczeń), z opcji Model lokalny, jeśli masz go skonfigurowanego (działa w całości na Twoim komputerze), albo z kredytów ✦ Lokee AI, jeśli Twój plan je obejmuje. Przy własnym kluczu ekran zgody najpierw pokazuje, które modele zobaczą tekst, i szacowany koszt.

Jest też droga zupełnie bez AI od Lokee. Poradnik o przenoszeniu książki do skarbca pokazuje, jak sprawić, by Twój własny agent programistyczny (Claude Code, Codex lub podobny) przeczytał książkę i zapisał skarbiec Lokee, który potem otwierasz w aplikacji desktopowej. Właśnie tak zamieniłem Medalion w skarbiec, za pomocą Claude Code; w zestawie promptów są prompty, których użyłem.

Wybierz, co wyodrębnić, i trzymaj pierwsze podejście wąskie

Niezależnie od wybranego wejścia to Ty decydujesz, czego AI ma szukać.

Etapy ekstrakcji. Ekstrakcja encji jest zawsze uwzględniana. Cechy i atrybuty, Relacje i Kontrola jakości można włączać i wyłączać, a w skarbcu lokalnym każdy etap może mieć własny model. Kontrola jakości to drugi przebieg, który proponuje poprawki do pierwszego; przy całej książce jest wart dodatkowego kosztu.

Dwa kolejne etapy pracują z czasem:

• Zmiany w czasie („proponuje, co i kiedy się zmieniło — do Twojej akceptacji”). Awans, śmierć, sojusz, który się kończy. Każdą propozycję można umieścić w punkcie w chronologii świata, powiązać z rozdziałem, w którym dowiaduje się o niej czytelnik, albo zostawić nierozstrzygniętą.
• Wydarzenia, miejsca i daty („gdzie są postacie, co się dzieje i kiedy”). Ten etap jest wolniejszy i wyłączony, dopóki go nie zaznaczysz. W Edytorze te same dwie opcje pojawiają się obok przycisku ekstrakcji jako Szukaj zmian w czasie i Znajdź wydarzenia, miejsca i daty (wolniej).

Ukierunkowanie. Na stronie Import Skup się na (opcjonalnie) zawęża przebieg do kategorii Postacie, Lokacje, Relacje, Oś czasu, Drzewo genealogiczne, Przedmioty i artefakty, Niestandardowa grupa encji albo Konkretny rozdział, a Ukierunkowanie ekstrakcji (opcjonalne) przyjmuje zdanie napisane Twoimi słowami, na przykład „wyodrębnij tylko postacie i miejsca, pomiń drobne wydarzenia”. Ukierunkowany przebieg jest tańszy i dużo łatwiejszy do przejrzenia. Przyciski ekstrakcji w Edytorze nie mają wyboru ukierunkowania; tam przebieg utrzymasz mały, wyodrębniając jeden rozdział naraz. Przy pierwszym podejściu do długiej książki zacznij od postaci i miejsc, zrób przegląd i dopiero potem uruchom relacje.

Dlaczego „daty tylko z tekstu” ma znaczenie

Etap wydarzeń, miejsc i dat zasługuje na bliższe spojrzenie, bo właśnie tu narzędzia AI zwykle się mylą. Lokee bierze datę wyłącznie z tekstu: datę zapisaną wprost albo wyrażenie typu „następnego dnia”, liczone od daty, którą podaje tekst. Kiedy Lokee wylicza datę, propozycja to pokazuje („Data: … — wyliczona jako …”), więc możesz sprawdzić rachunek. Gdy tekst mówi tylko „tamtej zimy”, dostajesz wskazówkę czasową do samodzielnego rozstrzygnięcia, nigdy wymyśloną datę.

Obecności też mają stopień pewności. Jeśli świadek relacjonuje, że kogoś widział, propozycja jest oznaczona jako Relacja, niepotwierdzona, Plotka albo Niepewne, ze wskazaniem źródła, jeśli tekst je podaje. To rozróżnienie jest dokładnie tym, czego potrzebuje kryminał; zobacz poradnik Uczciwa zagadka kryminalna. Nowe miejsca i wydarzenia powstają dopiero wtedy, gdy je zaakceptujesz.

Przegląd: tu naprawdę powstaje biblia fabuły

Ekstrakcja ze strony Import otwiera ekran przeglądu. Pozycje trafiają do czterech kart:

• Wstępnie zatwierdzone: propozycje, co do których AI ma co najmniej 85% pewności. Akceptuj wszystkie wstępnie zatwierdzone jest bezpieczne dla większości z nich, ale najpierw przejrzyj nazwy.
• Oczekujące: wszystko poniżej tego progu. Tu potrzebny jest Twój osąd.
• Zakończone: to, o czym już zdecydowałeś.
• Wszystkie.

Osobne sekcje mieszczą Encje, Relacje i, jeśli działała kontrola jakości, Poprawki; karta Zmiany w czasie zawiera propozycje związane z czasem. Listę encji można grupować Wg statusu, Wg typu, jako Oś czasu albo jako Drzewo genealogiczne, co często jest najszybszym sposobem na wyłapanie błędnie przypisanego rodzica.

Przy każdej propozycji możesz wybrać Akceptuj, Odrzuć, zmienić Typ encji albo użyć Przypisz do istniejącej encji…. Przypisywanie to krok, który ludzie pomijają, a potem żałują. Jeśli AI proponuje „sędzię” jako nową postać, a Ty masz już sędzię Ophelię Crane, przypisz propozycję do niej: jej karta zyska to, co mówił tekst, a Ty unikniesz duplikatu. Typy, które AI proponuje, a których Twój skarbiec nie ma, są oznaczone jako nowy typ; zaakceptowanie ich tworzy typ przy zatwierdzaniu.

Gdy skończysz, przycisk mówi dokładnie, co się stanie, na przykład: Zatwierdź 34 encje + 51 relacji. Jeśli coś wciąż jest nierozstrzygnięte, Lokee o tym mówi i zapisuje to jako pominięte. Pominięte pozycje nie przepadają: Historia importu wymienia każdą sesję z Twoimi decyzjami, a pominiętą encję lub relację można stamtąd przywrócić. Ponów z innym ukierunkowaniem → w tym samym miejscu uruchamia dokument ponownie z węższym zadaniem.

Ekstrakcja z Edytora ma przegląd w panelu bocznym Propozycje z ekstrakcji, z tą samą ideą na mniejszej przestrzeni: karty encji, relacji i zmian, Zaznacz propozycje o wysokiej pewności, a potem Zastosuj.

Przed zatwierdzeniem Lokee zapisuje punkt przywracania (Przed zatwierdzeniem ekstrakcji), więc od zatwierdzenia, którego żałujesz, dzieli Cię jedno cofnięcie.

Popielny Krąg od początku do końca

Oto ta droga na trzech rozdziałach demo, żebyś zobaczył, jak przegląd wygląda w praktyce.

Przebieg. W Edytorze, z otwartym pierwszym rozdziałem, Wyszukaj encje w rozdziale z zaznaczonym Znajdź wydarzenia, miejsca i daty (wolniej). Jeden rozdział to edytorowa wersja wąskiego podejścia. W skarbcu w chmurze przycisk najpierw pokazuje koszt w kredytach; w skarbcu lokalnym używa Twojego klucza albo modelu lokalnego.

Co przychodzi. Rowan Ashe, Mira Voss, Old Bram i Sera Nightingale przychodzą jako wstępnie zatwierdzeni. Tak samo „Kestrel”, jako osobna oczekująca postać, bo rozdział pierwszy używa pseudonimu, zanim ktokolwiek wypowie jej prawdziwe imię. „The Watch” przychodzi jako frakcja z dopiskiem nowy typ, a „the East Gate” jako miejsce. Etap wydarzeń proponuje dwie obecności: „Rowan — w The Gilded Lantern” i „Sera — w The Gilded Lantern, Relacja, niepotwierdzona”, bo Bram mówi, że ją widział, a narracja nigdy tego nie potwierdza.

Decyzje. Zaakceptuj czworo wstępnie zatwierdzonych. Otwórz Kestrel: Przypisz do istniejącej encji…, Sera Nightingale. Karta Sery zyskuje zdania o Kestrel i nic się nie dubluje. Zostaw „The Watch”, ale zmień jego Typ encji na typ Faction, który skarbiec już ma, żeby nowy typ nigdy nie powstał; później dodaj „The Watch” jako alias The Crown Watch. Zaakceptuj East Gate jako miejsce, a potem daj mu Location Duskhollow, żeby mapy mogły je przesunąć w górę łańcucha. Zaakceptuj obecność Rowana. Zaakceptuj też obecność Sery, z nienaruszonym stopniem pewności: zrelacjonowane spotkanie to fakt o tekście i pierwsza rzecz, którą sprawdziłby czytelnik kryminału.

Zatwierdzenie. Przycisk brzmi Zatwierdź 5 encji + 3 relacje. Najpierw zapisuje się punkt przywracania. Otwórz kartę Sery: jest na niej komunikat Wyodrębnione przez AI — zweryfikuj ten wpis przed publikacją. Przeczytaj, co wniósł tekst, popraw tę jedną linijkę, która przypisała jej słowa Brama, i kliknij Odrzuć. Powtórz dla całej obsady.

Rozdziały drugi i trzeci idą tak samo, a każdy jest szybszy, bo skarbiec wie już, kim jest Kestrel.

Po zatwierdzeniu: komunikaty, duplikaty, aliasy i typy

Komunikat to Twoja lista zadań

Każda encja utworzona przez AI ma na karcie komunikat: Wyodrębnione przez AI — zweryfikuj ten wpis przed publikacją. Celowo jest natrętny. Przeczytaj kartę, popraw to, co złe, i dopiero wtedy kliknij Odrzuć. Traktuj ten komunikat jak listę zadań po imporcie; gdy żadna główna postać już go nie ma, import jest skończony.

Duplikaty są w długiej książce nieuniknione: „Sera”, „Sera Nightingale” i „Kestrel” mogą przyjść jako trzy osobne osoby. Przypisywanie podczas przeglądu wyłapuje większość. Na resztę skarbce lokalne mają Scal duplikaty, otwierane przyciskiem Znajdź duplikaty → na liście encji. Znajdź duplikaty przeszukuje skarbiec wybranym dostawcą AI (Twoim kluczem albo modelem lokalnym) i proponuje pary; przy każdej wybierz Zachowaj A, Zachowaj B albo Pomiń, a potem Zastosuj scalenia. Najpierw zapisuje się punkt przywracania. Scalanie duplikatów nie jest dostępne w skarbcach w chmurze; tam przenieś wszystko, czego potrzebujesz, do encji, którą zostawiasz, usuń tę zbędną i dodaj drugie imię jako alias, żeby przyszłe ekstrakcje je dopasowały.

Aliasy to coś więcej niż porządek: napędzają wyszukiwanie, @-wzmianki w Edytorze, podpowiedzi biernych wzmianek i dopasowywanie przez AI. Dodanie „Kestrel” jako aliasu Sery sprawia, że następna ekstrakcja nie zaproponuje Kestrel znowu.

Uporządkuj typy, których Twoja książka naprawdę używa

Ekstrakcja pokazuje, co naprawdę zawiera Twoja książka, a to rzadko jest schemat, który byś zaprojektował. Otwórz Ustawienia, kartę Struktura i sekcję Typy encji i przyjrzyj się temu, co przyszło:

• Połącz typy, które znaczą to samo. Jeśli z dwóch przebiegów przyszły zarówno „Location”, jak i „Place”, zostaw jeden: na liście encji zaznacz encje drugiego typu, użyj Zmień typ, a potem usuń pusty typ.
• Dodaj pola, których potrzebuje Twoja historia, a potem użyj Uzupełnij brakujące pola, żeby istniejące encje też je dostały.
• Daj rzeczom, które się przemieszczają, pole typu Miejsce, a jeśli miejsce pobytu zapisujesz w polu tekstowym, zaznacz przy nim Określa miejsce pobytu. Dzięki temu mapy umieszczają ludzi, a sprawdzanie spójności wyłapuje kogoś w dwóch miejscach naraz. Dlaczego, wyjaśnia poradnik Jak śledzić postacie na mapie.
• Oznacz typy relacji, które mają skupiać grupy na grafie, jako relacje klastrujące i ustaw role na mapie i w rodzinie tam, gdzie mają zastosowanie, w sekcji Typy relacji na tej samej karcie.

Poradnik Biblia fabuły, która rośnie razem ze światem omawia te decyzje szczegółowo. Podjęcie ich zaraz po pierwszym imporcie jest dużo tańsze niż po trzecim.

Uruchom sprawdzanie spójności na świeżym imporcie

Teraz zapytaj skarbiec, co sam o sobie myśli. Otwórz Sprawdzanie spójności w panelu bocznym i wybierz Sprawdź według reguł (bezpłatnie). Sprawdzanie obejmuje cały skarbiec i nic nie kosztuje. Po świeżym imporcie spodziewaj się wyników: dwóch wartości tego samego pola w tym samym punkcie, kogoś w dwóch miejscach naraz, relacji, która kończy się, zanim się zaczęła. Część to błędy ekstrakcji; część to błędy w książce, i właśnie o to w tym ćwiczeniu chodzi.

Sprawdzanie niczego nie naprawia. Sygnalizuje, a Ty decydujesz. Poradnik Sprawdzaj spójność przed każdą wersją wyjaśnia każdy wynik i sposób jego rozwiązania. Od tego miejsca nawyk, który utrzymuje biblię w uczciwym stanie, opisuje poradnik Zapisuj zmiany zamiast je nadpisywać: to, co ekstrakcja znalazła jako „zmiany w czasie”, jest tym samym, co od teraz będziesz zapisywać ręcznie, pisząc dalej, a poradnik Trzy rodzaje „kiedy” wyjaśnia, na które tory te zmiany trafiają.

Punkty przywracania: siatka bezpieczeństwa przy porządkach

Importy, scalenia i edycje zbiorcze to dokładnie te operacje, które możesz chcieć cofnąć, a Lokee przed każdą z nich automatycznie zapisuje punkt przywracania. Punkty przywracania w panelu bocznym wymieniają je według powodu („Przed zatwierdzeniem ekstrakcji”, „Przed scaleniem encji”, „Przed edycją zbiorczą”) obok tych, które zapisałeś sam przyciskiem Zapisz punkt przywracania teraz. Cofnij do tego punktu pokazuje, co zostanie usunięte, przywrócone lub wycofane, zanim cokolwiek się stanie.

Dobry nawyk przy dużym imporcie: zanim zaczniesz porządki, zapisz punkt przywracania ręcznie. Jeśli popołudnie scalania pójdzie źle, jesteś jedno kliknięcie od czystego importu.

Częste błędy i czego Lokee tu nie zrobi

Częste błędy

Wyodrębnianie całej książki ze wszystkimi etapami naraz, za pierwszym razem. Przegląd zamienia się w ścianę oczekujących wierszy i zaczynasz akceptować niedbale. Najpierw postacie i miejsca, przegląd, potem relacje, potem zmiany w czasie.

Akceptowanie nowego typu dla każdego synonimu. „The Watch”, „Guard” i „Crown Watch”, każdy zaproponowany jako nowy typ frakcji, to trzy typy do późniejszego scalenia. W przeglądzie zmień Typ encji na taki, który już masz.

Odrzucanie zamiast przypisywania. Odrzucenie „sędzi” wyrzuca to, co tekst o niej mówił. Przypisz ją do Ophelii, a karta zachowa te zdania.

Pomijanie komunikatów. Encja wciąż oznaczona jako Wyodrębnione przez AI nie została przez Ciebie przeczytana. Komunikat to jedyna lista niezweryfikowanych encji, jaka istnieje; nie ma osobnego widoku „niezweryfikowane”.

Importowanie serii do osobnego skarbca na każdy tom. Ekstrakcja drugiego tomu nie może wtedy dopasować obsady pierwszego i Kestrel wraca jako obca osoba. Jeden skarbiec na serię, wyodrębniany po kolei.

Oczekiwanie, że zrobi to strona Szybkie notatki. Szybkie notatki wyodrębniają z krótkiej notatki głosowej lub tekstowej; nie mają kroku przeglądu i służą do nowego materiału, nie do rękopisu.

Czego Lokee tu nie zrobi

Nie ocenia Twojej prozy i nie decyduje, co jest ważne: statysta z imieniem zostaje zaproponowany tak samo jak protagonista, a to Ty go odrzucasz. Nie wymyśla dat, co oznacza też, że książka bez dat nie da żadnych datowanych wydarzeń. W skarbcach w chmurze nie scala za Ciebie duplikatów; to narzędzie jest tylko dla skarbców lokalnych. I nie prowadzi listy encji, których nie zweryfikowałeś, poza komunikatami na samych kartach.

W pięć minut

1. Zaimportuj rękopis do Edytora i zatwierdź strukturę rozdziałów.
2. Wyszukaj encje w rozdziale na pierwszym rozdziale; przejrzyj; przypisz; dodaj aliasy.
3. Wyszukaj encje w całej książce z włączonymi Relacje; przejrzyj tak samo.
4. Uporządkuj typy w Ustawienia, Struktura; dodaj pole typu Miejsce; Uzupełnij brakujące pola.
5. Sprawdź według reguł (bezpłatnie) i przeczytaj wyniki z książką w ręku.
6. Zapisz punkt przywracania przed następnym dużym podejściem.

Przy ukończonej serii trzymaj jeden skarbiec na serię i powtarzaj tę pętlę tom po tomie, żeby każda kolejna ekstrakcja dopasowywała się do czystej biblii. Sekcja pomocy o imporcie zawiera krótkie podsumowanie tych samych kroków.