Pomoc Lokee

Jednostronicowy przewodnik po najczęstszych czynnościach w Lokee — w aplikacji webowej, desktopowej i na Androida.

Przechodzisz ze Scrivenera, Novelium, Notion lub Obsidiana? Zobacz porównanie →

Konfiguracja skarbca i ustawienia

Strona Konfiguracja, dostępna z paska bocznego skarbca, pozwala określić, jak skarbiec wygląda i działa.

Typy encji i typy relacji — patrz Encje i relacje poniżej.
Funkcje grafu — włącz lub wyłącz grupowanie klastrów.
Systemy kalendarzy — zdefiniuj własne kalendarze dla dat w fabule.
Język skarbca — ustawia język treści wewnątrz skarbca.
Przechowywanie punktów przywracania (tylko skarbce lokalne) — ile migawek kopii zapasowych zachować.
Model lokalny (tylko na komputerze, funkcja w testach) — skonfiguruj model AI działający na urządzeniu lub przez Ollamę do ekstrakcji w Imporcie i Edytorze. Nie dotyczy to szybkich notatek — patrz Szybkie notatki poniżej.
Konfiguracja Ollamy:
1. Zainstaluj Ollamę na swoim komputerze i upewnij się, że działa, mając już pobrany przynajmniej jeden model — Lokee łączy się z Ollamą, ale sam nie pobiera modeli.
2. W ustawieniach Modelu lokalnego przełącz tryb na „Ollama”.
3. Potwierdź adres hosta — domyślnie http://localhost:11434 — i kliknij „Testuj połączenie”.
4. Gdy pojawi się status połączony, wybierz model z rozwijanej listy; wybór zapisuje się automatycznie.
5. Ten model jest teraz dostępny jako opcja „Model lokalny” przy ekstrakcji encji z Importu lub Edytora.
Ta funkcja jest nadal testowana. Jakość ekstrakcji zależy od wybranego modelu i może być niższa niż przy użyciu AI w chmurze, zwłaszcza w przypadku małych modeli.
Synchronizacja (plan Sync lub wyższy) — włącz synchronizację w chmurze dla skarbca lokalnego.

Encje i relacje

Encje to postacie, miejsca, przedmioty i wydarzenia w Twojej biblii fabuły. Relacje łączą je ze sobą.

Dodawanie encji

Jest kilka sposobów na utworzenie nowej encji:

Kliknij prawym przyciskiem pustą przestrzeń na grafie i wybierz „Dodaj encję”.
Kliknij „Utwórz encję” z listy encji w skarbcu.
Nagraj lub wpisz szybką notatkę. Encje rozpoznane przez AI zostaną najpierw przedstawione do sprawdzenia — nic nie powstanie bez Twojej akceptacji.
W Edytorze zaznacz tekst lub wpisz @, aby utworzyć encję z tego, co piszesz.
Na Tablicy zamień karteczkę w nową encję lub połącz ją z już istniejącą.

Dodawanie relacji

Jest kilka sposobów na połączenie dwóch encji:

Na grafie 2D przeciągnij od jednego węzła do drugiego (tylko 2D).
Na grafie 3D kliknij węzeł prawym przyciskiem, wybierz „Rozpocznij relację”, a następnie kliknij węzeł docelowy.
Z panelu edycji węzła na grafie wyszukaj drugą encję i wybierz typ relacji.
Na stronie encji użyj panelu Relacje. Możesz w nim też utworzyć encję typu Wydarzenie powiązaną z daną relacją.

Typy encji i relacji

Typy encji mają nazwę, kolor, kształt i pola niestandardowe, i domyślnie mogą być ukryte na grafie.
Typy relacji mają kolor, styl linii i siłę połączenia. Opcja „Grupuj powiązane encje” przyciąga połączone encje bliżej siebie na grafie. Wszystkie te ustawienia możesz zmieniać również w panelu Relacje na grafie.
Encje mogą też zmieniać się w czasie — zobacz Encje w czasie: jak oglądać encję w przeszłej chwili, zapisać zmianę i przeczytać historię pola.

Graf (2D i 3D)

Graf to wizualna mapa wszystkich encji i relacji w skarbcu, dostępna w trybie 2D oraz opcjonalnie 3D.

Poruszanie się po grafie

Wyszukiwarka, filtry typów encji i panel legendy relacji pozwalają wybrać, co ma być widoczne na grafie.
Kliknij węzeł, aby go wyróżnić, i wybierz, ile poziomów jego powiązań pokazać (1–3). Włącz „Zwiń”, aby ukryć pozostałe węzły zamiast je przyciemniać.

Układ i fizyka

Włącz lub wyłącz symulację fizyki. Wyłącz ją, jeśli węzły zbyt mocno się poruszają lub graf działa wolno.
„Uporządkuj” układa ponownie niezablokowane węzły. „Resetuj” usuwa wszystkie blokady pozycji i układa graf od nowa.
Suwak Rozciągnij/Ściśnij rozluźnia lub zagęszcza cały układ.
Przeciągnij węzeł, aby go zablokować w miejscu, lub kliknij prawym przyciskiem i wybierz Zablokuj/Odblokuj.

Etykiety i linie

Etykiety węzłów i relacji można niezależnie ustawić na zawsze widoczne, widoczne tylko po najechaniu lub ukryte.
Strzałki można wyłączyć, jeśli wolisz odczytywać kierunek z kontekstu.
Typy relacji mogą używać różnych stylów linii (ciągła, przerywana, kropkowana) oprócz koloru, dzięki czemu nie polegasz wyłącznie na kolorze przy ich rozróżnianiu.

Grupowanie

Typ relacji z włączoną opcją „Grupuj powiązane encje” przyciąga połączone encje bliżej siebie. Każda wykryta grupa ma osobny przełącznik, więc możesz włączyć lub wyłączyć jej przyciąganie bez wpływu na pozostałe.

Sterowanie tylko w 3D

Swobodnie lataj po grafie za pomocą WASD i strzałek — W i S przesuwają Cię do przodu i do tyłu, w ten sposób „przybliżasz” w 3D. Przeciągnij, aby się rozejrzeć.
Zablokuj kamerę (lub naciśnij „L”), jeśli pisanie w innym miejscu strony porusza Twoim widokiem.
Przycisk Wyśrodkuj ponownie ustawia kamerę na rzeczywistej zawartości grafu.
Gdy Podgląd wskazuje przeszłą chwilę, graf pokazuje relacje takie, jakie były wtedy — zobacz Encje w czasie.

Tablica i mapa myśli

Tablice to swobodne płótno na karteczki, zdjęcia i luźne pomysły — oddzielone od uporządkowanego grafu encji, na potrzeby myślenia przestrzennego.

Utwórz lub zaimportuj tablicę i dodaj do niej karteczki, ramki, etykiety lub zdjęcia.
Połącz karteczkę z istniejącą encją lub zamień jej tekst w zupełnie nową — obie opcje są opcjonalne, nic nie łączy się automatycznie.
Tablice zapisują się automatycznie podczas pracy.

Mapy

Rysuj miejsca swojego świata — kontynent, miasto, imperium gwiezdne — i łącz je z encjami, którymi są.

Otwórz Mapy na pasku bocznym i utwórz mapę z szablonu. Każdy szablon daje wszystkie narzędzia; decyduje tylko o tle, początkowych warstwach i o tym, które narzędzia są pierwsze.
Dodaj obraz bazowy (PNG, JPEG, WebP lub SVG, do 25 MB), aby rysować na mapie, którą już masz, albo rysuj na pustym płótnie.
Wybierz narzędzie i przeciągnij, aby rysować, albo klikaj kolejne narożniki. Pociągnięcie, które się zamknie, pokazuje pierścień na pierwszym punkcie; dwuklik, Enter lub „Zakończ” kończy kształt. Teren wypełnia obrysowany obszar, chyba że przełączysz go na „Wzdłuż linii”. Prostokąt, Elipsa, Wielokąt i Lasso rysują zamknięte kształty.
Zaznacz kształt, aby go przesunąć, przeciągnąć jego narożniki, nadać mu nazwę (wewnątrz obszaru, wzdłuż linii lub dowolnie), powiązać z encją, określić czas istnienia punktami świata albo utworzyć dla niego mapę podrzędną — mapę miasta wewnątrz kontynentu.
Warstwy porządkują rysunek: ukrywaj, blokuj, nazywaj i przestawiaj je. Cofanie i ponawianie działa jak wszędzie (Ctrl+Z, Ctrl+Shift+Z); mapa zapisuje się sama.
Eksportuj mapę jako PNG, SVG lub plik JSON i importuj plik JSON jako nową mapę. Mapy są częścią skarbca: eksport, import, punkty przywracania i synchronizacja przenoszą je razem z obrazami. Eksport PNG (mapy i drzewa genealogicznego) ma mały znak „Made with Lokee”, chyba że Ty lub właściciel skarbca macie plan Sync albo Pro — te plany dodają też eksport SVG. Skarbce lokalne w aplikacji desktopowej podlegają tej samej zasadzie, według planu konta, na które jesteś zalogowany.
Wiadro z farbą wypełnia zamknięty obrys — albo przestrzeń między obrysami — dowolnym rodzajem; gumka do terenu wycina wypełniony teren, zachowując go jako jeden element. Przeciągnij małe uchwyty na krawędziach zaznaczonego kształtu, aby dodać punkty, Alt+klik usuwa punkt, a Wygładź i Postrzęp działają na cały obrys.
Dla każdej mapy wybierz styl Płaski lub Tuszem, fakturę papieru i czcionkę etykiet spośród dołączonych czcionek kartograficznych. Pędzle stempli mają własny rozmiar, gęstość i rozrzut. Eksport zabiera czcionki, więc PNG i SVG wyglądają dokładnie jak w edytorze.
Biblioteka stempli przechowuje Twoje własne rodzaje terenu: prześlij od 1 do 8 obrazów jako zestaw i maluj nim jak każdym pędzlem terenu, na każdej mapie w skarbcu. Zestawy podróżują ze skarbcem tak jak mapy.
„Z obrazu…” zamienia zdjęcie lub skan mapy w edytowalną mapę. Lokee najpierw obrysowuje obszary znalezione na obrazie, a Ty wybierasz, ile ich ma być — od jednego obszaru do najdrobniejszego podziału — zanim za cokolwiek zapłacisz. Wybierasz też, co odczytać: tylko obszary albo także miejscowości i nazwy; możesz też wybrać „Tylko obrysy”, by całkiem pominąć AI, bezpłatnie. Następnie AI nazywa każdy obszar, umieszcza miejscowości i nazwy, i sprawdza swój wynik ze zdjęciem. Każdy obszar, miejsce i nazwę akceptujesz, poprawiasz lub odrzucasz, zanim mapa powstanie. Zdjęcie zostaje pod spodem z połową krycia: przyciemnij je lub ukryj w Warstwy → Zdjęcie i obrysuj to, co się nie zgadza. Skarbce w chmurze korzystają z kredytów Lokee (Sync lub Pro), pobieranych jednorazowo, z nieużytymi przebiegami zwracanymi; skarbiec lokalny w aplikacji desktopowej może też użyć Twojego klucza Anthropic lub OpenAI z ustawień AI albo lokalnego modelu Ollama rozpoznającego obrazy. „Dodaj przykładowe mapy” dodaje na start trzy gotowe, połączone mapy: mapę gwiazd, świat na jednej z jej planet i miasto w tym świecie — każdą otworzysz z mapy powyżej.
Granice, które się sklejają: włącz „Przyciągaj do granic” na pasku narzędzi, a terytorium, region lub mur narysowany obok innego pobiegnie dokładnie po jego granicy, bez przerwy. „Sklej granice”, obok gumki, zamyka istniejące przerwy — przeciągnij po nich pędzlem i wybierz, czy edytowana granica przesuwa się na sąsiada, czy obie spotykają się w środku.

Postacie na mapie

To, gdzie są Twoje postacie, jest częścią historii. Lokee ustala to na podstawie ich kart, więc mapa zawsze zgadza się z resztą.

Dodaj typowi pole miejsca (w ustawieniach skarbca dodaj pole typu Miejsce), a potem wybierz miejsce każdej postaci. Działa też pole tekstowe oznaczone jako lokacja albo typ relacji z rolą na mapie Lokacja.
Otwórz mapę: każdy, czyje miejsce jest na niej narysowane, stoi tam. Kilka osób w jednym miejscu jest rozstawianych wokół niego, a ktoś, czyje miejsce jest tylko na mniejszej mapie, pojawia się w miejscu tej mapy na większej.
Przeciągnij imię z panelu bocznego albo postać na mapie na miejsce, by ją tam przenieść. W widoku Bieżący zmienia to, gdzie jest teraz; gdy oglądasz punkt w świecie, Lokee pyta, czy przeniosła się w tej chwili, czy zmieniasz to, gdzie jest teraz.
Przeniesienie w danej chwili to zmiana w jej historii — taka sama jak zapisana w zakładce Historia na jej karcie. Wcześniejsze miejsce zostaje w historii.
Ustaw Widok na punkt w świecie lub rozdział, a mapa pokaże, gdzie wtedy był każdy. Porównanie pokazuje dwie chwile i wymienia, kto się przemieścił.
Karta postaci wymienia mapy, na których się pojawia, i jej przemieszczenia, punkt po punkcie.
Nadaj typowi relacji rolę na mapie Przynależność (rządzi, włada, posiada), a obszary zostaną pokolorowane według tego, kto nimi włada w oglądanej chwili.
Jeśli dwa źródła umieszczają kogoś w dwóch miejscach naraz, mapa pokazuje konflikt zamiast wybierać. Panel boczny wymienia, kto jest na mapie, kto jest tutaj bez dokładnego punktu, a kto gdzie indziej.
W edytorze panel mapy podąża za rozdziałem, który piszesz, nie zmieniając tego, co ogląda reszta skarbca.

Zmiany mapy w czasie

Królestwa tracą ziemie, rzeki zmieniają bieg, miasta płoną. Ustaw Widok na punkt w świecie i zmień mapę od tej chwili — wcześniejsze chwile zachowają mapę taką, jaka była.

W widoku Bieżący edytujesz mapę taką, jaka jest we wszystkich chwilach. W punkcie w świecie kształt, który istniał wcześniej, jest zablokowany, więc nic nie zmieni przeszłości przypadkiem.
Zaznacz kształt i wybierz „Zmień od tej chwili”: kończy się on w tym punkcie, a jego kopia zaczynająca się tutaj zostaje zaznaczona, by można ją było zmienić. Wcześniejsze chwile nadal pokazują oryginał.
Nowe kształty domyślnie istnieją zawsze. Przełącz „Nowe kształty” na pasku narzędzi na „Od tej chwili”, aby narysować coś, co pojawia się dopiero od tego punktu.
„Zakończ tutaj” usuwa kształt od tej chwili. Usuwanie kształtu podczas oglądania punktu pyta, czy zakończyć go tutaj, czy usunąć wszędzie. „Duplikuj” (Ctrl+D) kopiuje kształt obok oryginału.
Przeciągnij postać na miejsce podczas oglądania punktu i wybierz „Przeniesiony tutaj w tej chwili”, aby zapisać przeniesienie w jej historii.
W inspektorze „Należy do” pokazuje, do kogo należy zaznaczony obszar w tej chwili. Zmień to i wybierz „Od tej chwili” albo „Zawsze” — obszary są kolorowane według tego, do kogo należą.
Strzałkami na pasku narzędzi przechodź od jednego punktu do następnego. Rozdziały i porównania są tylko do odczytu; aby wprowadzać zmiany, wybierz punkt w świecie.

Wojna dzień po dniu

Przykład krok po kroku: dwie armie, przeprawa przez rzekę, cztery dni. Te same kroki sprawdzą się przy oblężeniu, podróży czy nocnym pościgu — chwila może być tak dokładna, jak potrzebujesz.

Otwórz mapę. Na pasku narzędzi użyj „+” obok strzałek ‹ ›, by utworzyć pierwszą chwilę, np. „Dzień 1, świt”. Możesz nadać jej datę — prawdziwa data może mieć godzinę — albo zostawić bez daty. Mapa się na nią przełączy.
Zapisz, gdzie każdy stoi w tej pierwszej chwili: przeciągnij każdą postać na jej miejsce i wybierz „Przeniesiony tutaj w tej chwili”. Przed pierwszym zapisanym przemieszczeniem mapa pokazuje to pierwsze miejsce, więc jasny start utrzyma Dzień 1 w porządku.
Utwórz kolejną chwilę przyciskiem „+” („Dzień 1, zmierzch”). Pojawi się zaraz po oglądanej, więc w każdej chwili możesz dodać chwile między dwiema innymi.
Przesuń tych, którzy się przemieścili: przeciągnij ich na nowe miejsce i wybierz „Przeniesiony tutaj w tej chwili”. Wcześniejsze chwile zachowają poprzednie miejsca.
Przesuń front: zaznacz linię frontu (albo granicę, rzekę) i wybierz „Zmień od tej chwili”, a potem zmień kopię. Aby obszar zmienił właściciela, zaznacz go i zmień „Należy do” w inspektorze, wybierając „Od tej chwili”.
Powtórz dla każdej chwili. Użyj ▶, by odtworzyć wojnę, albo ustaw Widok na Porównanie, by zobaczyć strzałki dla każdego, kto przemieścił się między dwiema chwilami.
Zaznacz postać i wybierz „Pokaż trasę” (albo przycisk trasy obok jej imienia w panelu bocznym), by zobaczyć całą jej drogę, postój po postoju.
Potrzebujesz więcej szczegółów? Utwórz chwilę między dwiema innymi — „Dzień 2, południe” — i zapisz tylko to, co się wtedy zmieniło. Nazwy i kolejność chwil zmienisz w Oś czasu → Punkty świata.

Zobacz to w działaniu w demo oblężenia na stronie o mapach wojen.

Edytor

Edytor to miejsce, w którym piszesz swój manuskrypt rozdział po rozdziale, obok reszty biblii fabuły.

Zacznij manuskrypt od zera lub zaimportuj istniejący plik .docx, .epub, .md, .pdf albo .txt.
Organizuj rozdziały w drzewie — dodawaj, zmieniaj nazwy i zmieniaj kolejność.
Zaznacz tekst, aby połączyć go z encją, lub utwórz nową encję bezpośrednio z zaznaczenia.
Wyodrębnij encje z zaznaczenia, rozdziału lub całej książki — wyniki zawsze przechodzą przez etap przeglądu, zanim cokolwiek trafi do skarbca.
Który model AI obsługuje ekstrakcję, ustawia się na stronie Import, nie w samym Edytorze — sprawdź tam, jeśli ekstrakcja działa inaczej, niż oczekujesz.
Panel Kolejność narracji oznacza miejsca w rozdziale, do których dotarł czytelnik. Jego działanie opisuje sekcja Czas.
Grupę najwyższego poziomu można oznaczyć jako książkę, a Seria… porządkuje książki — zobacz Seria: kontynuacje i prequele.

Szybkie notatki

Szybkie notatki pozwalają od razu zapisać pomysł w skarbcu. Kliknij mikrofon na dowolnej stronie skarbca, aby nagrać lub wpisać notatkę.

Nagraj głos lub wpisz tekst; przed transkrypcją lub ekstrakcją zobaczysz koszt w kredytach.
Przejrzyj to, co proponuje AI — encje, relacje i karteczki — i wybierz, co zachować, zanim cokolwiek zostanie utworzone.
W lokalnym skarbcu możesz wybrać sposób transkrypcji: usługę Lokee, własny klucz OpenAI lub model lokalny. Nie musisz zawsze korzystać z kredytów Lokee.
Po transkrypcji możesz uporządkować interpunkcję i podział na akapity. Porównaj poprawioną wersję z oryginałem i w razie potrzeby przywróć oryginał. Dostawcę transkrypcji wybierzesz w Ustawieniach.

Notatki

Notatki to miejsce na pomysły, zebrane materiały i plany, niezależne od manuskryptu. Możesz je łączyć z innymi elementami skarbca.

Organizuj notatki w foldery i tagi oraz przeszukuj je wszystkie z panelu bocznego.
Połącz notatkę z encją, tablicą lub rozdziałem — powiązane notatki pojawiają się też na Grafie oraz na stronie połączonego obiektu.
W sekcji Notatki nagraj lub prześlij nagranie, sprawdź transkrypcję, opcjonalnie uporządkuj tekst i zapisz. Notatki głosowe nie uruchamiają ekstrakcji encji, dlatego są dostępne także w darmowym skarbcu lokalnym z własnym dostawcą transkrypcji.
Zaimportuj zbiorczo wiele plików .md, .txt lub .docx jako notatki naraz — każdy staje się osobną notatką, a import jest zapisywany w Historii importu wraz z wcześniejszym punktem przywracania.
Wyeksportuj zaznaczone notatki (lub wszystkie) jako plik .zip z plikami Markdown, zachowując strukturę folderów.

Czas

Lokee zapisuje fakty o Twoim świecie, moment, od którego obowiązują, oraz — osobno — moment, w którym poznaje je czytelnik. Przykład: Aria jest księżniczką i zostaje królową podczas koronacji, ale czytelnik dowiaduje się o tym dopiero w rozdziale 5.

Jedna historia, trzy odpowiedzi

Bieżący stan to wartość wpisana przez Ciebie w karcie: królowa. Zapisana historia, AI ani oś czasu nie zmienią jej samodzielnie.
W twoim świecie została królową podczas Koronacji. Dodajesz ten punkt do chronologii świata i tam zapisujesz zmianę. Podgląd Założenia pokazuje teraz księżniczkę; podgląd Wygnania — królową.
Czytelnik dowiaduje się o koronacji w rozdziale 5. Dodaj tam punkt narracyjny i zapisz tę samą zmianę. Podgląd rozdziału 3 nadal pokaże księżniczkę — czytelnik po prostu jeszcze nie zna prawdy.

Punkty: najpierw kolejność, data opcjonalnie

Punkt w chronologii świata oznacza moment, taki jak koronacja czy Długa Zima. Możesz nadać mu datę we własnym kalendarzu (era 1, rok 134), w kalendarzu rzeczywistym lub zostawić go bez daty. Obowiązuje ustalona przez Ciebie kolejność, a data jest informacją dodatkową.
Gdy data kłóci się z kolejnością, Lokee to zaznacza i niczego nie zmienia. Retrospekcja, niewiarygodny narrator i zwykła pomyłka wyglądają z zewnątrz tak samo, więc Lokee nigdy nie przestawia twojego świata za ciebie.
Punkt narracyjny oznacza miejsce w rozdziale, do którego dotarł czytelnik — niezależnie od chronologii wydarzeń w świecie.

Trzy zasady, które się nie zmieniają

Stan bieżący wynika z Twoich wpisów. Zapisywanie historii go nie zmienia. Zmiana obowiązuje również obecnie tylko tam, gdzie Lokee oferuje pole Nadal aktualne — w przeglądzie AI, w Skutkach wydarzenia i w „+ Dodaj relację, która zaczęła się tutaj” — i tylko gdy je zaznaczysz. W pozostałych miejscach popraw kartę samodzielnie.
Kolejność jest ważniejsza niż daty. Daty są informacją dodatkową. Rozbieżności zostaną oznaczone, ale nie poprawione automatycznie.
Zmiana może poczekać. Gdy przegląd AI znajdzie zmianę, ale nie wiadomo, kiedy nastąpiła, możesz wybrać Pozostaw nierozstrzygnięte. Zostaje ona w historii encji; później nie da się jej umieścić w punkcie — można ją tylko usunąć. Jeśli więc znasz moment, zapisz zmianę od razu w nim.

Gdzie to znajdziesz

Strona Osi czasu trzyma chronologię świata: dodajesz punkty, ustawiasz kolejność, nadajesz daty, tworzysz odgałęzienia.
Opcja Podgląd u góry skarbca pozwala wybrać stan bieżący, punkt w chronologii świata lub rozdział. Możesz też porównać dwa wybrane momenty obok siebie.
Panel Kolejność narracji w Edytorze zawiera punkty narracyjne danego rozdziału.

Wolisz zobaczyć to w działaniu? Przykład od początku do końca poniżej przeprowadza przez jedną zmianę krok po kroku.

Przykład od początku do końca: Anna w bitwie pod Kelmarem

Cały model czasu na jednym krótkim przykładzie. Anna walczy w bitwie pod Kelmarem 12 maja 1999 roku i zostaje za to kapitanem. Tak wygląda wprowadzenie tego do Lokee, ekran po ekranie.

Dodaj moment. Otwórz Oś czasu i dodaj punkt Bitwa pod Kelmarem. Ustaw go na właściwym miejscu przyciskami ↑ i ↓ w jego wierszu — Lokee opiera chronologię na ustalonej przez Ciebie kolejności.
Dodaj datę, jeśli jej potrzebujesz. Wybierz Data rzeczywista i wpisz 1999-05-12 lub wybierz własny kalendarz i uzupełnij jego jednostki. Możesz pozostawić Bez daty — chronologia nadal działa na podstawie kolejności punktów.
Dodaj wydarzenie i powiąż je z Anną. W planie wydarzeń utwórz Bitwę pod Kelmarem, powiąż z nią Annę i pozostałych uczestników, a następnie przypisz bitwę do utworzonego punktu. Jeśli trwa kilka dni, określ początek i koniec okresu.
Zapisz, co się zmieniło. Otwórz Annę, znajdź pole, które się zmieniło — jej stopień — i użyj Zapisz zmianę… obok niego. Jako chwilę wybierz Bitwę pod Kelmarem, ustaw wartość na kapitan i dopisz powód, jeśli chcesz.
Sprawdź wynik. Ustaw Podgląd na moment przed bitwą — Anna nie jest jeszcze kapitanem. Po bitwie ma już ten stopień. Możesz przejrzeć historię jej stopnia, a przy bitwie zobaczyć listę wywołanych zmian.

To jest cały model. Chwila, opcjonalna data, wydarzenie, które tam zaszło, i zapisana przy nim zmiana — po drodze nic nie zostało nadpisane.

Encje w czasie

Ustaw Podgląd na wybraną chwilę, a każda encja pokaże, co było wtedy prawdą. Karta jest tam tylko do czytania — przeszłość służy do oglądania, nie do edycji.

W Podglądzie wybierz stan bieżący, punkt w chronologii świata, rozdział albo dwa momenty do porównania. Wybór obowiązuje w całym skarbcu: karta, relacje, graf i oś czasu pokazują stan z tego samego momentu.
Oznaczenia wyjaśniają źródło wartości: najwcześniejszy zapis, gdy przeglądasz moment przed pierwszą zmianą; brak historii, gdy pole nie ma historii; brak zapisów, gdy nie odnotowano jeszcze, co manuskrypt przekazuje czytelnikowi.
Porównanie stawia dwie chwile obok siebie i podświetla wiersze, które się różnią — najszybsza odpowiedź na pytanie „co właściwie zmieniło się między tymi rozdziałami?”.
W zakładce Historia encji wybierz Zapisz zmianę, wskaż punkt i pola, a następnie podaj nowe wartości. W jednym punkcie może zmienić się kilka pól. Zapisanie zmiany nigdy nie zmienia bieżących wartości na karcie — jeśli zmiana jest nadal aktualna, popraw kartę samodzielnie.
Każde pole z historią dostaje obok ⟲. Znajdziesz tam wszystkie zapisane zmiany, a na górze odpowiedź na pytanie „dlaczego tak jest?” — zmiana, która dała tę wartość, wydarzenie, do którego należy, albo po prostu to, że wpisałeś ją ręcznie.
Relacje też się zmieniają: zaczynają się, kończą, zmieniają typ, a pochodzenie bywa potwierdzone albo domniemane. Przy usuwaniu Lokee proponuje zachować relację jako historię, żeby graf we wcześniejszej chwili wciąż ją pokazywał.
Jeśli wartość zmieniła się poza historią Lokee — przez starszą wersję albo skrypt — Lokee to zauważy i zapyta: zostawić nową, przywrócić poprzednią, czy obejrzeć to później. Nigdy nie decyduje za ciebie.

Wydarzenia i skutki

Plan wydarzeń to miejsce, w którym układasz, co się dzieje — w takiej kolejności, jak planujesz, bez żadnych dat. Wydarzeniu można też nadać miejsce w czasie świata i przypisać zmiany, które wywołało.

Najpierw plan: dodawaj wydarzenia, ustawiaj je w wybranej kolejności przyciskami ↑ i ↓ w każdym wierszu, a zagnieżdżaj jedno pod drugim przyciskami ← i →. Ta kolejność nie musi mieć nic wspólnego z chronologią twojego świata.
Przypisz wydarzenie do chronologii świata, gdy wiesz, kiedy następuje. Może mieć pojedynczą datę lub obejmować okres, na przykład Wielką Wojnę w erze 1, od roku 134 do 155. Każde wydarzenie korzysta z jednego kalendarza. Możesz je też przypisać z poziomu punktu na osi czasu.
Samo umieszczenie niczego więcej nie zmienia. Wypisanie uczestników też nie. Lokee nigdy nie wnioskuje, że udział w bitwie kogokolwiek zmienił.
Skutki opisują zmiany wywołane wydarzeniem, na przykład nadanie statusu weterana, koniec sojuszu lub początek nowej relacji. Dodaj je do listy, wybierz punkt w czasie i zapisz. Lokee najpierw tworzy punkt przywracania, a następnie zapisuje każdy skutek jako zmianę powiązaną z wydarzeniem.
Od tej chwili historia pola mówi, że zmiana wzięła się z tego wydarzenia, a wydarzenie wypisuje wszystko, co spowodowało.
Usunięcie wydarzenia zostawia jego punkty w chronologii świata — należą do twojej chronologii, nie do wydarzenia — i pyta, czy zachować zapisane skutki, czy usunąć je razem z nim.

Historia edycji

Edycja oznacza zmianę Twojej koncepcji. Aria miała niebieskie oczy, ale teraz opisujesz je jako zielone. To poprawka w materiałach, a nie wydarzenie w świecie opowieści — Lokee traktuje je osobno.

Każda edycja kanonu jest zapisywana osobno: poprzednia i nowa wartość oraz miejsce wprowadzenia poprawki — strona encji, zakładka relacji, ekstrakcja, szybkie notatki, import lub Edytor.
Historia edycji pokazuje wpisy od najnowszych. Możesz je filtrować według zmienionej treści lub miejsca wprowadzenia poprawki. W skarbcu w chmurze znajdziesz ją na pasku bocznym; w skarbcu lokalnym otwórz ją skrótem Ctrl+K (⌘K na Macu) i poleceniem Przejdź do historii edycji.
Powód dopisz, kiedy chcesz — to jedyna część, którą możesz edytować, bo reszta jest zapisem tego, co się stało, a nie drugą kopią skarbca.
Usunięcie zapisanej zmiany tworzy wpis w historii edycji z informacją, co usunięto. Poprawienie takiego zapisu nie tworzy wpisu — jest traktowane jako porządkowanie danych.
Edycje nie pojawiają się na osi czasu i nie wpływają na stan świata w przeszłości. Aby odnotować wydarzenie w świecie, zapisz zmianę w wybranym punkcie czasu.

Sprawdzanie spójności

Sprawdzanie spójności przegląda skarbiec i mówi, co wygląda podejrzanie. Tylko oznacza, nigdy nie poprawia — retrospekcja, niewiarygodny narrator i prawdziwa pomyłka wyglądają z zewnątrz tak samo, a tylko ty wiesz, co jest czym.

Problemy to sprzeczności: dwa zapisy nadające jednemu polu różne wartości w tym samym punkcie, ktoś w dwóch miejscach naraz, relacja kończąca się przed początkiem albo zmiana, której punkt już nie istnieje.
Warte sprawdzenia to data kłócąca się z ustawioną kolejnością oraz wartość zmieniona poza historią Lokee.
Do wiadomości obejmuje informacje, które nie są błędami: zaakceptowaną zmianę bez przypisanego punktu lub fakt nieznany jeszcze czytelnikowi. Świat mógł się już zmienić, mimo że manuskrypt jeszcze tego nie ujawnił.
Każdy wynik podaje konkretne wartości i prowadzi do odpowiedniego zapisu, punktu lub encji.
To ty decydujesz, które kontrole działają. Ustawienia skarbca → Sprawdzanie spójności: wyłącz, czego nie chcesz, a w tym skarbcu już nigdy się nie uruchomi.
Aby wykrywać postacie przebywające w dwóch miejscach jednocześnie, w ustawieniach typu encji zaznacz Określa miejsce pobytu przy odpowiednim polu. Lokee nie rozpoznaje samodzielnie, które z Twoich pól oznacza lokalizację.

Drzewo genealogiczne

Drzewo genealogiczne to automatycznie generowany widok wszystkich relacji rodzinnych już obecnych w skarbcu — rodziców, dzieci, rodzeństwa, małżonków i partnerów.

Na tej stronie nie ma przycisku „dodaj członka rodziny” — dodawaj lub edytuj relacje rodzinne z panelu bocznego, wyszukując istniejącą encję i wybierając typ relacji.
Oznacz, jak pewna jest relacja: Potwierdzona, Domniemana, Nieznana lub Sporna.
Pochodzenie, które nie ma sensu strukturalnego (np. encja będąca własnym przodkiem), jest oznaczane ostrzeżeniem.
Partnerzy stoją obok siebie, a dzieci pod rodzicami, z płynną linią od każdej pary do każdego dziecka. Każda karta pokazuje zdjęcie osoby (jej zdjęcie główne albo pierwszy obraz) lub jej inicjały; „Zdjęcia” na pasku narzędzi wyłączają zdjęcia. Przeciągnij kartę, aby ją przesunąć; „Przywróć układ” odstawia karty przesunięte w tym widoku na miejsce.
Kliknij osobę prawym przyciskiem (albo użyj ⋯ na jej karcie), aby dodać rodzica, dziecko, partnera lub rodzeństwo — kogoś, kto już jest w skarbcu, albo kogoś nowego. Lokee proponuje, zaznaczone, powiązania, które uzupełniają rodzinę: nowy rodzic zostaje partnerem obecnego, rodzeństwo — dzieckiem tych samych rodziców. To, które typy relacji należą do drzewa, ustawia ich rola w drzewie genealogicznym w Ustawieniach → Typy relacji.
Wyeksportuj drzewo do PNG z paska narzędzi. Plik ma mały znak „Made with Lokee”, chyba że Ty lub właściciel skarbca macie plan Sync albo Pro — także w skarbcach lokalnych w aplikacji desktopowej.

Oś czasu

Oś czasu pokazuje kolejność wydarzeń w Twoim świecie. Pod chronologią znajdują się tory z datami zapisanymi w encjach.

Chronologia świata

Dodaj punkt dla każdej ważnej chwili: Koronacja, Długa Zima. Kolejność ustawiasz ręcznie — i to ona się liczy.
Datę możesz nadać w jednym z własnych kalendarzy albo jako prawdziwą datę — albo wcale. Kiedy data kłóci się z kolejnością, Lokee to zaznacza i niczego nie zmienia.
Oznacz punkt jako kluczowy, aby go wyróżnić. Możesz też utworzyć od niego odgałęzienie osi czasu, sprawdzić alternatywny przebieg wydarzeń i wybrać wersję kanoniczną.
Wydarzenia z planu pojawiają się przy punktach, w których się zaczynają i kończą, a okres łączy jedno z drugim.

Dwa widoki

Kolejność pokazuje punkty w takiej kolejności, w jakiej je ustawiłeś, jeden po drugim, razem z wydarzeniami i okresami.
Kalendarz rozmieszcza punkty według dat, na osobnym torze dla każdego kalendarza. Okresy są pokazane jako paski. Punkty bez dat pozostają widoczne między sąsiednimi punktami.
Wybór widoku jest zapamiętywany dla tego skarbca.

Tory pod chronologią

Tory pod chronologią pokazują daty zapisane w encjach jako atrybuty date, story_date lub event_date. Dane pochodzą bezpośrednio z encji, dlatego nie ma tu przycisku dodawania wpisów.
Filtruj po wyszukiwaniu, typie encji, tagu, kalendarzu albo zakresie dat.

Przybliżanie, przesuwanie i gęste skupiska

Każda ścieżka ma własne przyciski Przybliż / Oddal / Reset oraz ◀ / ▶ przesuń, które przesuwają widoczne okno po przybliżeniu. Wszystkie cztery są nieaktywne, gdy ścieżka ma za mało wpisów (mniej niż 4).
Gdy kilka wpisów wypada blisko siebie, ich karty układają się naprzemiennie nad i pod osią, zamiast na siebie nachodzić — im tłoczniej, tym dalej rośnie stos. Dzieje się to automatycznie i nie ma tu nic do ustawiania.
Pole date (prawdziwe daty) obsługuje lata 0001–9999 — tyle, ile potrafią natywne przeglądarkowe pola daty. Dłuższy rok się nie zmieści; dla dat spoza tego zakresu użyj własnego kalendarza (story_date), który nie ma takiego ograniczenia.

Import dokumentu

Import pozwala wyciągnąć encje z istniejącego dokumentu — szkicu rozdziału, zestawu notatek, wszystkiego, co już zawiera Twoją fabułę.

Prześlij dokument i pozwól AI wyodrębnić z niego encje i relacje — podobnie jak w Przechwytywaniu, wszystko przechodzi przez etap przeglądu, zanim zostanie dodane.
Chodzi tu o wyodrębnianie ustrukturyzowanych encji z prozy, a nie o tworzenie kopii zapasowej ani duplikowanie całego skarbca — w tym celu zobacz Kopia zapasowa i przywracanie skarbca poniżej.
Gdy zaznaczysz „Znajdź wydarzenia, miejsca i daty” (także w Szybkim zapisie), ekstrakcja proponuje również, gdzie są postacie, co się dzieje i kiedy — np. „12 czerwca 2026 Sylia pojawia się w Starej Gospodzie; następnego dnia świadek widzi ją nad Perłowym Jeziorem” daje Sylię w Starej Gospodzie 12 czerwca 2026 oraz — według świadka — nad Perłowym Jeziorem 13 czerwca. Daty pochodzą wyłącznie z tekstu — data tak, jak została zapisana, albo zwrot typu „następnego dnia” liczony od daty podanej w tekście — a nowe miejsca i wydarzenia powstają dopiero po Twojej akceptacji. Aby uruchomić to dla czegoś, co już zostało wyodrębnione, wykonaj ekstrakcję tego rozdziału lub dokumentu ponownie z zaznaczonym polem.
Masz gotową książkę, ale nie masz kredytów AI? Zamień ją w skarbiec z własnym agentem do programowania — Claude Code, Codex lub podobnym — i otwórz wynik w aplikacji desktopowej.
Dodajesz kontynuację lub prequel do skarbca, który już masz? Zobacz Seria: kontynuacje i prequele.

Seria: kontynuacje i prequele

Cała seria mieszka w jednym skarbcu. Każdy tom jest książką w Edytorze, a kolejny tom lub prequel importujesz do tego samego skarbca — postacie i miejsca, które już masz, przechodzą dalej, zamiast powstawać od nowa.

Książki w Edytorze

Grupa najwyższego poziomu manuskryptu może być książką. Jej menu Książka w drzewie rozdziałów ma Oznacz jako książkę, pole Nr na numer w serii oraz To nie książka, które cofa oznaczenie.
Rozdziały powstały, zanim pojawiły się książki? Umieść w nowej książce… przenosi zaznaczone grupy i rozdziały — na przykład wszystko, co już napisano — do nowej książki w ich miejscu w drzewie.
Seria… otwiera panel serii: wszystkie książki w kolejności czytania, przesuwane strzałkami ↑ i ↓ (albo przeciągnięciem książki w drzewie), oraz miejsce każdej z nich w czasie świata względem innej książki: Przed, Po, W tym samym czasie co lub Nieznany. Kolejność czytania to kolejność, w jakiej czytelnik poznaje książki; czas świata to kolejność, w jakiej rzeczy dzieją się w Twoim świecie.

Import kolejnego tomu lub prequela

Na stronie Import skarbca, który ma już zawartość, sekcja Seria pyta: Ten plik to… — Nowa książka tej serii, Dalszy tekst książki, która już tu jest albo Nie książka (tylko wyodrębnij). W pustym skarbcu zaznacz To pierwszy tom serii, aby zacząć serię od Tomu 1 w Edytorze.
Dla nowej książki wybierz Kolejność czytania (po której książce) i jej miejsce W czasie świata. Zostaw zaznaczone Dodaj tekst do Edytora jako rozdziały (tak jest domyślnie), a każdy fakt zapamięta rozdział, z którego pochodzi; po odznaczeniu w Edytorze zostanie sama książka, bez tekstu.
Ekstrakcja dostaje listę tych, którzy już są w skarbcu (w bardzo dużym skarbcu najpierw najczęściej cytowane encje), więc powracające postacie zachowują swoje imiona. W przeglądzie kandydat pasujący do istniejącej encji po nazwie lub aliasie przychodzi już do niej przypisany, a inne prawdopodobne dopasowania widać po albo: jako szybkie wybory.
Zaakceptowanie dopasowania dopisuje nową nazwę i jej aliasy do aliasów tej encji. Relacja, która już jest w skarbcu, zyskuje nowy fragment zamiast duplikatu, a wszystko, co zatwierdzisz, pamięta swoją książkę i rozdział.

Co robi prequel

Książka umieszczona w czasie świata Przed inną książką jest prequelem. W jej przeglądzie pole Nadal aktualne jest domyślnie odznaczone, więc jej zmiany trafiają do historii, a bieżące wartości kart się nie zmieniają. Jedyny wyjątek to encje, które tworzy sam prequel. Zaznacz to pole samodzielnie tam, gdzie zmiana naprawdę obowiązuje do dziś.
Jego nowe chwile bez daty trafiają na oś czasu przed pierwszą chwilę książki, którą poprzedza. Jeśli tamta książka nie ma jeszcze żadnych chwil na osi czasu, przegląd o tym informuje, a chwile są umieszczane według daty albo na końcu. Kontynuacja oraz książka o miejscu Nieznany zachowują zwykłe ustawienia domyślne.

Z której książki pochodzi fakt

Cytaty i wiersze historii mają małą plakietkę z nazwą książki. Filtr Książka na osi czasu, na liście encji, w wydarzeniach fabularnych i w historii encji zawęża je do jednej lub kilku książek. Bez książki pokazuje to, co nie pochodzi z żadnej książki, na przykład wszystko, co zaimportowano, zanim książki zostały oznaczone.
Pod cytatem Pokaż szerszy kontekst pokazuje fragment wraz z otaczającym go tekstem, o ile skarbiec wciąż ma tekst, z którego pochodzi.

Kilka książek naraz (skarbce w chmurze)

W przeglądarce strona Import skarbca w chmurze ma Dodaj kilka książek. Dodaj pliki w kolejności czytania; każdy stanie się nową książką w Edytorze, a przejrzysz je po kolei: następna rusza dopiero po zatwierdzeniu lub odrzuceniu przeglądu poprzedniej. Każda książka jest rozliczana, gdy rusza, a nie gdy trafia do kolejki.
Uruchom następną uruchamia kolejną książkę z kolejki, a Usuń ją wyjmuje; zaznacz Uruchom następną książkę, gdy skończę przegląd, aby ruszała sama. Pliki do kolejki dodasz w przeglądarce; aplikacja desktopowa pokazuje kolejkę i pozwala uruchamiać lub usuwać książki.
Skarbiec w chmurze przechowuje tekst każdej zaimportowanej książki, aby jego cytaty mogły później otwierać swoje fragmenty. Ten tekst oraz pliki czekające w kolejce wliczają się do miejsca w chmurze.

Daty sprzed roku 0 i bardzo duże daty

Daty fabularne przyjmują liczby ujemne oraz części równe milionowi lub większe, więc erę prequela możesz datować na rok −300 i znajdzie się ona przed rokiem 1. Wcześniej wpisane daty fabularne zachowują swoją kolejność.

Kontynuacja serii z zestawem dla agentów

Opracowujesz kolejny tom z własnym agentem do programowania? Na stronie Import skarbca kliknij Pobierz pakiet serii: zawiera typy, książki i obsadę skarbca wraz z ich identyfikatorami. Najpierw oznacz wcześniejsze tomy przez Oznacz jako książkę, bo pakiet zawiera tylko oznaczone książki.
Uruchom prompty Kontynuacja serii z pakietem. Kończą się plikiem book-delta.json, który importujesz przez Zaimportuj książkę do tego skarbca: książka pojawia się w Edytorze jako nowy tom serii, a wszystko, co znalazł agent, czeka w zwykłym przeglądzie, ze znanymi postaciami już dopasowanymi. Import pliku book delta nie zużywa kredytów AI.

Import serii nie zmienia planów ani limitów. Każda książka kosztuje tyle, co każdy inny import, a darmowy skarbiec w chmurze nadal mieści do 100 encji: formularz importu ostrzega, gdy skarbiec zbliża się do limitu, a przegląd nie doda więcej, niż limit pozwala. Plany znajdziesz w cenniku.

Kopia zapasowa i przywracanie skarbca

Niezależnie od Importu, to dotyczy ochrony samego skarbca.

Wyeksportuj skarbiec do pliku zip (tylko desktop) z paska bocznego.
Zaimportuj plik zip, aby utworzyć z niego zupełnie nowy skarbiec — lokalny w aplikacji desktopowej, chmurowy w przeglądarce. Nie przywraca to istniejącego skarbca w miejscu, tylko tworzy nowy.
Punkty przywracania to osobna funkcja wewnątrz skarbca — bieżąca historia migawek, do których można wrócić bez opuszczania skarbca.

Posty i karuzele w module Twórz

Sekcja Twórz w menu każdego skarbca zamienia Twój skarbiec w posty do mediów społecznościowych, karuzele i karty encji, wypełnione Twoimi encjami, obrazami i mapami, i eksportuje je jako obrazy lub PDF.

Grafiki i szablony

Grafika to jeden projekt: pojedynczy post albo karuzela do 10 slajdów, w jednym z czterech rozmiarów: Kwadrat 1080×1080, Pion 1080×1350, Relacja 1080×1920 lub Poziom 1200×675. Lista jest w Grafikach, a każda grafika zapisuje się w trakcie pracy.
Szablon to projekt wielokrotnego użytku z pustymi polami, które autouzupełnianie wypełnia danymi encji. W Szablonach znajdziesz szablony startowe i te, które zapiszesz.

Jak zacząć grafikę

Nowa grafika → Z szablonu: jeden z 14 szablonów startowych (karty postaci, miejsca, frakcji, przedmiotu i stworzenia; posty z cytatem, „Kim jest…?”, o relacji, z mapą i „Tego dnia w opowieści”; oraz karuzele, np. postać z bliska, obsada postaci, wycieczka po miejscach świata i oś najważniejszych wydarzeń) albo jeden z Twoich.
Pusta zaczyna od pustego slajdu w wybranym rozmiarze.
Szybka karta encji: wybierz encję, a karta pasująca do jej typu wypełni się jej obrazem, nazwą, statystykami i przypiętym cytatem.

Edycja projektu

Przeciągaj, zmieniaj rozmiar i obracaj elementy na płótnie. Kliknij tekst dwukrotnie, żeby go edytować. Za długi tekst sam się zmniejsza, a gdy to nie wystarcza, pojawia się ostrzeżenie „Tekst się nie mieści”. Elementy przyciągają się do krawędzi i środka slajdu oraz do siebie nawzajem; przytrzymaj Alt, żeby ustawić je swobodnie.
Elementy dodają tekst, obrazy, własne pliki (PNG, JPEG lub WebP), kształty, blok statystyk i Fragment mapy: jedną z Twoich map przyciętą wokół nazwanego miejsca, z tym miejscem wyróżnionym.
Dane pokazują obrazy encji, jej nazwę i teksty, cytaty oraz atrybuty. Przeciągnij wybrany kawałek na płótno albo na puste pole, żeby je wypełnić.
Tło to jednolity kolor, tła generowane (gradient, papier, gwiaździste niebo, marmur i inne) z rozmyciem, rozproszeniem, wahaniem kolorów i ziarnem losowania, które możesz zmieniać, tekstury takie jak pergamin, drewno czy kamień albo zdjęcie z filtrami.
Format zmienia rozmiar i slajdy: dodawaj, usuwaj i przestawiaj, maksymalnie 10. Obraz przeciągnięty przez krawędź między dwoma slajdami płynnie przechodzi na następny, gdy ktoś przesuwa karuzelę.
Autouzupełnianie wypełnia pola szablonu danymi encji: nazwą, typem, opisem, obrazem, statystykami, cytatami i tagami. Karuzela może korzystać z kilku encji, po jednej na pole. Elementy zmienione ręcznie zostają; Wypełnij ponownie zastępuje także je.

Podgląd i eksport

Podgląd pokazuje karuzelę tak, jak będą ją przesuwać odbiorcy: przesuwaj palcem, przeciągaj myszą albo używaj strzałek.
Eksportuj zapisuje PNG lub JPG (osobny plik dla każdego slajdu), ZIP ze wszystkimi slajdami albo karuzelę PDF.
Eksportowane pliki mają mały znak Lokee, chyba że Ty lub właściciel skarbca macie plan Sync albo Pro. Dotyczy to także skarbców lokalnych w aplikacji desktopowej: tam decyduje plan konta, na które jesteś zalogowany, a bez logowania eksport zawsze ma znak.

Zapisywanie i udostępnianie szablonów

Zapisz jako szablon zamienia dowolny projekt w szablon, a zaznaczone elementy stają się polami do autouzupełniania. Zapisz go w Tym skarbcu (wędruje razem ze skarbcem przez synchronizację, eksport i punkty przywracania), w Bibliotece konta (dostępny w każdym skarbcu, który otwierasz po zalogowaniu; Sync i Pro) albo na Tym urządzeniu (na tym komputerze lub w tej przeglądarce, z logowaniem lub bez). Pobierz plik szablonu działa inaczej: zapisuje kopię .lokee-template.json na Twoim komputerze, jako kopię zapasową, do udostępnienia albo importu gdzie indziej.
Na stronie Szablony przycisk Pobierz plik zapisuje szablon jako czytelny plik .lokee-template.json, a Importuj plik szablonu… wczytuje taki plik, niezależnie od tego, czy zrobiłeś go sam, czy ktoś Ci go przysłał.
Pierwszy szablon krok po kroku, od pól po pliki szablonów: szablon do mediów społecznościowych prosto ze skarbca.

Pomocnicy AI

Edytor ma dwóch małych pomocników AI. Opis posta (tekst, hashtagi i pomysły na muzykę w tle, według Twoich wskazówek) kosztuje 1 kredyt. Nowy szablon z opisu kosztuje 3 kredyty.
Kredyty Lokee wymagają planu Pro; w skarbcu w chmurze, gdzie to jedyna możliwość, liczą się plan i kredyty właściciela skarbca. W skarbcu lokalnym w aplikacji desktopowej możesz zamiast tego użyć własnego klucza AI lub lokalnego modelu z ustawień AI skarbca, na każdym planie i bez zużywania kredytów Lokee.
Zanim cokolwiek zostanie wysłane, Lokee mówi, który dostawca otrzyma tekst grafiki i informacje o encjach; przy lokalnym modelu nic nie opuszcza Twojego komputera. Wynik możesz skopiować, wstawić do projektu albo zapisać jako plik .txt.

Co jest za darmo, a co w Pro

Na każdym planie: moduł Twórz, wszystkie szablony startowe, szablony w skarbcu lub na urządzeniu, zestaw teł i tekstur (w skarbcach lokalnych w aplikacji desktopowej pełny) oraz wszystkie formaty eksportu, ze znakiem Lokee.
Sync daje eksport bez znaku Lokee i bibliotekę szablonów na koncie. Pro dodaje wszystkie tła i tekstury oraz pomocników AI na kredytach Lokee. W skarbcu w chmurze tła zależą od planu właściciela skarbca, biblioteka konta od Twojego, a znak znika, gdy którekolwiek z was ma Sync lub Pro. Zobacz cennik.

Publikowanie skarbca

Publikacja udostępnia kopię skarbca, tylko do odczytu, w publicznej Bibliotece, gdzie każdy może przeglądać jego encje, graf, oś czasu, wydarzenia fabularne i mapy. Każdą kopię przed upublicznieniem sprawdza moderator.

Czego potrzebujesz

Planu Pro i skarbca w chmurze, którego jesteś właścicielem. Skarbiec lokalny trzeba najpierw zsynchronizować z chmurą.
Publikuje się na lokee.app w przeglądarce: otwórz skarbiec i wybierz Opublikuj w sekcji Twórz w menu.

Publikacja krok po kroku

Nazwa autora: nazwa, którą czytelnicy widzą przy każdym opublikowanym przez Ciebie skarbcu, wybierana raz dla całego konta. Ma od 3 do 30 znaków (litery, cyfry, - lub _) i nie może być zajęta przez kogoś innego.
Kategoria: lektury szkolne, literatura klasyczna, fantasy, science fiction, mitologia i religia, historia, własny świat albo inne.
Język: język, w którym napisany jest skarbiec, żeby czytelnicy mogli według niego filtrować. Skarbiec jest pokazywany tak, jak go napisałeś; tłumaczony jest tylko interfejs Lokee.
Tagi: maksymalnie 10, żeby czytelnicy łatwiej znaleźli skarbiec.
Tytuł i opis oraz okładka wybrana spośród obrazów Twoich encji.
Jak powstała treść: obowiązkowa odpowiedź, którą czytelnicy widzą jako plakietkę przy skarbcu: wyodrębnione przez AI z tekstu, wygenerowane przez AI, jedno i drugie albo napisane bez AI.
Czytelnicy: włącz lub wyłącz wiadomości i oceny dla tego skarbca. Oba ustawienia zmienisz później na stronie Opublikuj.
Podgląd podlicza, co zostanie opublikowane, i wymienia, co nie zostanie opublikowane nigdy. Potem Wyślij do sprawdzenia przygotowuje kopię i przekazuje ją moderatorowi.

Sprawdzanie i aktualizacje

Gdy skarbiec zostanie sprawdzony, dostaniesz powiadomienie i e-mail. Po zatwierdzeniu pojawi się w Bibliotece; jeśli nie zostanie zatwierdzony, zobaczysz uzasadnienie moderatora i możesz poprawić skarbiec i wysłać go ponownie.
Czytelnicy widzą kopię, którą wysłałeś, a nie Twoje późniejsze zmiany. Gdy zechcesz, Opublikuj aktualizację wysyła nową kopię do sprawdzenia; dopóki nie zostanie zatwierdzona, czytelnicy widzą obecną wersję.
Wycofaj z publikacji usuwa skarbiec z Biblioteki. Ponowna publikacja znów trafia do sprawdzenia.

Co widzą czytelnicy

W Bibliotece czytelnicy przeglądają skarbce według kategorii, języka i tagów, sortując od najwyżej ocenianych lub od najnowszych. Strona skarbca pokazuje opis, Twoją nazwę autora, kategorię, tagi, liczby i ocenę, a dalej encje z ich kartami, graf, oś czasu, wydarzenia fabularne i mapy, wszystko tylko do odczytu.
Notatki, tablice, rozdziały z Pisarza i komentarze nigdy nie są publikowane, a Twój adres e-mail nigdy nie jest pokazywany.
Zalogowani czytelnicy mogą ocenić skarbiec od 1 do 5 gwiazdek, każdy jeden raz, i później zmienić lub usunąć swoją ocenę, chyba że wyłączysz oceny. Przy wyłączonych ocenach gwiazdki są ukryte, a dotychczasowe oceny zostają zachowane.

Wiadomości od czytelników

Zalogowani czytelnicy z potwierdzonym adresem e-mail mogą użyć przycisku Napisz do autora albo Zgłoś błąd w skarbcu lub w jednej z jego encji. Każdy czytelnik może wysłać do 5 wiadomości dziennie i jedną na godzinę w sprawie danego skarbca, każdą do 1000 znaków.
Wiadomości trafiają do sekcji Wiadomości od czytelników, dostępnej ze strony Konta, a raz dziennie dostajesz e-mail z podsumowaniem nowych. Czytelnicy nigdy nie widzą Twojego adresu e-mail.
Wycisz nadawcę wycisza jednego czytelnika, a Zgłoś do Lokee przekazuje nam wiadomość do sprawdzenia. Na stronie Opublikuj przełącznik Czytelnicy mogą wysyłać mi wiadomości o tym skarbcu wyłącza wiadomości dla tego skarbca i ukrywa oba przyciski, a Czytelnicy mogą oceniać ten skarbiec robi to samo z ocenami. Opublikowane skarbce nie mają publicznych komentarzy.

Gdy plan Pro się skończy

Twoje publiczne skarbce zostają w Bibliotece jeszcze przez 30 dni. Potem są oznaczone jako chwilowo niedostępne i znikają z Biblioteki, dopóki znów nie przejdziesz na Pro; wtedy wracają w niezmienionej postaci, bez ponownego sprawdzania. Wysłanie nowej wersji wymaga planu Pro.

Konto i subskrypcja

Zaloguj się przez Google lub e-mail i hasło, aby synchronizować skarbce w chmurze i odblokować funkcje płatne. Na desktopie nigdy nie musisz się logować, aby korzystać ze skarbca lokalnego.

Darmowy — skarbce lokalne bez limitów; z kontem jeden skarbiec w chmurze do 100 encji, 250 MB miejsca w chmurze i 5 najnowszych punktów przywracania.
Sync (5,99 USD/mies. lub 59,90 USD/rok) — do 5 skarbców w chmurze, 1 GB miejsca w chmurze, udostępnianie 1 osobie, 50 kredytów AI miesięcznie, 20 najnowszych punktów przywracania na skarbiec oraz eksport bez znaku Lokee (studio, mapy i drzewo genealogiczne, łącznie z mapami w SVG).
Pro (12,99 USD/mies. lub 129,90 USD/rok) — nieograniczona liczba skarbców w chmurze, 50 GB miejsca w chmurze (uczciwe użytkowanie), udostępnianie maksymalnie 5 osobom, 500 kredytów AI miesięcznie, punkty przywracania do 10 GB na skarbiec, publikowanie w publicznej bibliotece oraz pełne studio Twórz z pomocnikami AI.
Przy płatności rocznej dostajesz kredyty AI na cały rok od razu (600 w Sync, 6000 w Pro). Między Sync i Pro oraz między płatnością miesięczną i roczną przełączasz się na stronie Konta: wyższy plan zaczyna działać od razu, z odliczeniem niewykorzystanej części obecnego, a niższy — po końcu bieżącego okresu.
Miejsce w chmurze obejmuje zdjęcia, portrety, tła map, zdjęcia z tablic, stemple i tekst skarbców w chmurze, których jesteś właścicielem, także to, co dodają współpracownicy. Punkty przywracania i skarbce lokalne się nie liczą. Strona Konta pokazuje, ile zajęto; gdy miejsce się skończy, nowe przesyłane pliki i importy są odrzucane, a nic z zapisanych rzeczy nie jest usuwane. Usunięte elementy znikają na dobre, razem z plikami, po 30 dniach.
Zaproś współpracownika w Ustawieniach skarbca → Współpracownicy: wpisz jego e-mail i wybierz rolę Współautor lub Recenzent. Osoby, które należą już do innego z Twoich skarbców, możesz dodać od razu.
Każda osoba, której udostępniono skarbiec, jest Współautorem (może zmieniać wszystko) albo Recenzentem (czyta, komentuje rękopis, rozwiązuje własne wątki, oznacza rozdziały jako przeczytane i eksportuje, ale niczego nie zmienia). Rolę wybierasz przy zaproszeniu i możesz ją zmienić w ustawieniach Współpracowników skarbca. Każda osoba liczy się do limitu udostępniania w Twoim planie tylko raz, niezależnie od liczby Twoich skarbców, do których należy.
Gdy ktoś skomentuje udostępniony rękopis lub odpowie w wątku, właściciel skarbca i wszyscy uczestnicy wątku dostają powiadomienie pod dzwonkiem, a e-mail najwyżej raz na godzinę dla każdego skarbca. E-maile wyłączysz w sekcji E-maile o komentarzach na stronie Konta albo linkiem w każdym z nich.
Czytaj otwiera rękopis skarbca w chmurze w przejrzystym widoku czytania, rozdział po rozdziale. Recenzenci komentują zaznaczony fragment i na końcu każdego rozdziału naciskają Oznacz jako przeczytany; właściciel i współautorzy widzą, kto co przeczytał — na liście rozdziałów w widoku czytania i w ustawieniach Współpracowników.
Zarządzaj subskrypcją lub anuluj ją w dowolnym momencie na stronie Konta.

Aplikacja mobilna (Android)

Lokee na Androida otwiera Twoje skarbce w chmurze na telefonie. Jest za darmo w Google Play i działa w parze z Sync i Pro.

Zainstaluj Lokee z Google Play i zaloguj się kontem Lokee (e-mail i hasło albo Google).
Aby zobaczyć skarbiec z komputera, otwórz go najpierw na komputerze i przejdź do Ustawienia → Włącz synchronizację w chmurze (plan Sync lub Pro).
Na telefonie korzystasz z grafu, encji, osi czasu, pisania, notatek, tablic, drzewa genealogicznego i relacji oraz nagrywasz pomysły głosowo (Sync i Pro).
Wydarzenia fabularne, sprawdzanie spójności, rewizje, graf 3D, import i praca offline zostają w aplikacji desktopowej i przeglądarce.
Plany i kredyty kupuje się na lokee.app, nie w aplikacji.

Więcej na stronie aplikacji mobilnej.