Od szkicu do edytowalnego atlasu

Większość pisarzy, którzy potrzebują mapy, już ją ma. W zeszycie, na odwrocie wydruku albo w programie graficznym jako płaski obrazek, który dawno przestał zgadzać się z książką. Brakuje mu wiedzy: który kształt to ziemie Varnholdów, kto nimi włada, które postacie stoją dziś wieczorem w Duskhollow.

Ten poradnik opowiada o tym, jak zdigitalizować ręcznie rysowaną mapę, żeby stała się właśnie taką mapą. Importujesz skan, przeglądasz to, co proponuje Lokee, a potem poprawiasz kształty narzędziami rysunkowymi i wiążesz je z biblią fabuły. Wszystko, co dotyczy map w Lokee, jest bezpłatne w każdym planie, także w darmowej aplikacji desktopowej. Płaci się tylko za odczytanie obrazu przez AI, a i na to jest darmowa droga.

Przykładem jest świat demonstracyjnej historii Popielny Krąg (w aplikacji: The Ashen Circle): otoczona murami stolica, Duskhollow, nad rzeką Tarn, z posiadłością Varnholdów za murami. Wyobraź sobie jej szkic, który narysowałeś na odwrocie pierwszego rozdziału.

Po co odtwarzać mapę, którą już masz?

Płaski obrazek nie może się zmieniać, a świat opowieści się zmienia. Granice przesuwają się po wojnach, miasto zyskuje mury, postać w rozdziale dziewiątym przekracza pasmo górskie. W Lokee każdy kształt można powiązać z encją w biblii fabuły i to właśnie to powiązanie sprawia, że mapa przydaje się w trakcie pisania:

• osoby z polem typu Miejsce pojawiają się na mapie automatycznie, w dowolnej oglądanej chwili (Jak śledzić postacie na mapie);
• terytoria mogą zmieniać właściciela od wybranej chwili (Mapa zmieniającego się świata);
• karta encji pokazuje każdą mapę, na której ta encja się pojawia.

Nic z tego nie działa na obrazku. Dlatego pierwszym zadaniem jest zamiana obrazka w kształty. Jeśli wciąż zastanawiasz się, ile świata zbudować, zanim cokolwiek narysujesz, poradnik o tym, jak zacząć worldbuilding do powieści, przekonuje do jednej mapy zamiast atlasu, a ten poradnik pokazuje, jak tę jedną mapę zrobić.

Trzy sposoby, by zacząć mapę

Na stronie Mapy masz trzy wejścia.

+ Nowa mapa otwiera okno Nowa mapa, w którym Zacznij od oferuje szablony: Świat (kontynenty, morza, góry i rzeki), Polityczna (regiony, terytoria, miasta i nazwy), Kraina (kraj lub prowincja, aż po wsie i drogi), Miasto (dzielnice, ulice, mury i budynki), Budynek (pomieszczenia i ściany jednego miejsca), Imperium gwiezdne (gwiazdy, planety, mgławice i nadprzestrzenne szlaki) oraz Pusta. Szablon decyduje, jakie rodzaje kształtów paleta podsunie najpierw. Później i tak możesz podłożyć zdjęcie jako Obraz bazowy w inspektorze mapy (PNG, JPEG, WebP lub SVG, do 25 MB) i obrysować je ręcznie.

Dodaj przykładowe mapy dodaje trzy gotowe, powiązane mapy do przestudiowania: mapę gwiazd, świat na jednej z jej planet i miasto w tym świecie. Poświęć im pięć minut, zanim zaczniesz; pokazują, jak wyglądają dopracowane warstwy, etykiety i mapy podrzędne.

Z obrazu… to droga, którą idzie ten poradnik.

Digitalizacja ręcznie rysowanej mapy: szczegółowość, obszary i co odczytać

Z obrazu… otwiera okno Nowa mapa z obrazu. Wybierz zdjęcie lub skan, nazwij mapę, wybierz szablon w polu Zacznij od (dla szkicu Duskhollow: Kraina), i zdecyduj, Kto uruchamia AI (o tym w następnej sekcji). Potem Dalej.

Najpierw Lokee obrysowuje obszary, które potrafi znaleźć na obrazie, na Twoim własnym urządzeniu, zanim w ogóle włączy się AI. To na tym etapie rozstrzyga się większość jakości, a nic on nie kosztuje:

• Szczegółowość przesuwa się między Mniej obszarów a Więcej obszarów. Chodzi o to, jak mówi okno, by każde wybrzeże, jezioro i las dostały własny obrys. AI nadaje nazwy ponumerowanym obszarom dopiero potem; nie rysuje ich. Jeśli dwa regiony zleją się tu w jeden obrys, żadna AI nie rozdzieli ich później.
• Liczba obszarów ustala, ile ze znalezionych obszarów zachować, z przyciskiem Wróć do sugerowanych, gdybyś przesadził.
• Co odczytać z mapy pozwala wybrać spośród Obszary (ląd, woda, teren), Miejscowości i miejsca oraz Nazwy. Jeśli na Twoim szkicu nie ma żadnych napisów, odznacz Nazwy i oszczędź na kosztach.
• Przyjrzyj się fragmentom mapy odczytuje mapę ponownie w zachodzących na siebie częściach. Warto przy dużej lub gęstej mapie, a okno pokazuje, ile to dokłada, zanim się zdecydujesz.

Następnie Odczytaj mapę. Komunikaty postępu mówią, co się dzieje: „Nazywam obszary…”, „Sprawdzam wynik ze zdjęciem…”.

Kto uruchamia AI i ile to kosztuje

Wybór w Kto uruchamia AI zależy od tego, gdzie przechowywany jest Twój skarbiec:

• Kredyty Lokee uruchamiają odczyt po stronie Lokee. Wymaga to płatnego planu (zobacz /pricing). Przed startem okno pokazuje maksymalny możliwy koszt; płacisz tyle, ile mapa naprawdę kosztuje, zwykle znacznie mniej, a reszta wraca po zakończeniu przebiegu.
• Tylko obrysy (bez AI) to opcja bezpłatna w każdym planie. Lokee zachowuje znalezione obrysy, obszary wyglądające na wodę zamienia w morze lub jeziora, resztę w ląd, a grupy symboli zostawia Ci do nazwania. Przy czystym szkicu z niewielką liczbą napisów to często wszystko, czego potrzebujesz.
• Mój klucz Anthropic, Mój klucz OpenAI i Model lokalny (Ollama) pojawiają się tylko w skarbcu lokalnym w aplikacji desktopowej. Klucze to te zapisane w ustawieniach AI skarbca i trafiają z Twojego komputera prosto do dostawcy. Model Ollama musi rozpoznawać obrazy; wbudowany model lokalny nie potrafi ich czytać.

Skarbiec w chmurze odczytuje mapy za kredyty Lokee albo całkiem bez AI; okno to wyraźnie mówi. Własne klucze i modele lokalne są z założenia funkcją skarbców lokalnych, więc współdzielony skarbiec w chmurze nigdy nie zależy od klucza jednej osoby.

Przejrzyj, co znaleziono, zanim trafi do skarbca

Nic nie trafi do skarbca, dopóki tego nie przejrzysz i nie wybierzesz Utwórz mapę. Przegląd pokazuje propozycje na tle Twojego obrazu, pogrupowane jako Morze, Ląd, Jeziora i bagna, Teren, Miejscowości, Nazwy i Nieznane. Każdy obszar ma numer zgodny z plakietką na obrazie, więc dokładnie widzisz, o który obrys chodzi w danym wierszu.

Przy każdym wierszu możesz wybrać Akceptuj albo Odrzuć, zmienić pole Rodzaj i poprawić pole Nazwa. Zaakceptuj wszystkie nierozstrzygnięte załatwia łatwe przypadki za jednym razem, kiedy już uporasz się z wątpliwymi wierszami. Wiersze, których AI nie umiała sklasyfikować, zostają pominięte, chyba że wybierzesz im rodzaj.

Dwa narzędzia przeglądu znaczą więcej, niż się wydaje:

• Scal zaznaczone. Zaznacz dwa lub więcej wierszy obszarów i scal je w jeden. Przydaje się, gdy obrysowanie rozcięło królestwo wzdłuż rzeki, którą narysowałeś zbyt grubą kreską.
• Rozdziel cofa scalenie, którego żałujesz.

Jeśli naciśniesz Utwórz mapę, gdy wiersze wciąż są nierozstrzygnięte, Lokee zapyta, czy Zaakceptuj wszystkie i utwórz, Odrzuć wszystkie i utwórz, czy Wróć do przeglądu. Wróć. Każdy wiersz zaakceptowany niedbale staje się kształtem, który później usuniesz ręcznie.

Nowa mapa otwiera się z komunikatem: Zaimportowano z pomocą AI — mogła się pomylić. Porównaj ze zdjęciem (Warstwy → Zdjęcie) i popraw lub narysuj od nowa to, co się nie zgadza. Potraktuj to dosłownie. Zdjęcie zostaje pod spodem z połową intensywności; w panelu Warstwy wiersz Zdjęcie pozwala je pokazać, ukryć i przyciemnić suwakiem Przezroczystość zdjęcia.

Szkic Duskhollow od początku do końca

Oto jak przebiega przykład, żebyś widział, na co idzie czas.

Szkic to strona zeszytu, sfotografowana na płasko przy oknie: rzeka Tarn biegnąca z góry na dół, otoczone murami miasto na jej wschodnim brzegu, posiadłość Varnholdów na północy, las na zachodzie, bagno tam, gdzie rzeka rozlewa się na południu, i sześć nazw ołówkiem.

Odczyt. Z obrazu…, nazwa „Duskhollow i Tarn”, Zacznij od: Kraina, na pierwsze podejście Tylko obrysy (bez AI). Przy domyślnej Szczegółowość obrysowanie znajduje dziewięć obszarów: rzeka jest jedną długą wstęgą, bagno zlało się z rzeką, las jest w dwóch kawałkach, bo przez środek biegnie zagięcie kartki, a mury miasta dały czystą pętlę. Przesuń Szczegółowość w stronę Więcej obszarów, aż bagno oddzieli się od rzeki, i na tym poprzestań; dalej zaczyna się rozcinanie lasu według cieniowania. Z dziewięciu robi się jedenaście. Odczytaj mapę.

Przegląd. Obszary wyglądające na wodę przyszły jako Morze i Jeziora i bagna, reszta jako Ląd. Rzekę odczytano jako morze, bo jest niebieska; zmień jej pole Rodzaj. Dwie połówki lasu: zaznacz obie, Scal zaznaczone, ustaw rodzaj na teren. Pętla miasta to ląd; zostaw ją, za chwilę narysujesz mur od nowa jako linię. Odrzuć smugę przy marginesie, która weszła jako obszar. Nazw nie odczytano (bez AI), więc wiersze mają Bez nazwy; wpisz Duskhollow, Tarnside, Varnhold i resztę teraz, póki zdjęcie masz przed oczami. Utwórz mapę.

Poprawki. Ze zdjęciem pod spodem z połową intensywności włącz Przyciągaj do granic i narysuj mur jako linię wokół pętli miasta, tak by zetknęła się sama ze sobą. Narysuj rzekę jako linię środkiem wstęgi, a potem usuń obszar wstęgi. Wiadro z farbą wewnątrz obrysu bagna wypełnia je jako bagno. Sklej granice na cieniutkiej szczelinie między lasem a ziemiami Varnholdów. Dziesięć minut, w większości na rzekę.

Powiązania. Zaznacz pętlę miasta: Powiąż z encją…, Duskhollow. Las, posiadłość, bagno: powiąż każde z jego encją miejsca, tworząc encję najpierw tam, gdzie jej nie ma. Zaznacz miasto ponownie i Utwórz tu mapę podrzędną; na tej mapie podrzędnej narysujesz Gilded Lantern, Watch House i Undercroft jako dzielnice i budynki na szablonie Miasto.

Teraz otwórz postać Rowan Ashe. Na mapach pokazuje mapę podrzędną miasta z dopiskiem „jest tutaj”, bo jego Location to The Gilded Lantern, wewnątrz Tarnside, wewnątrz Duskhollow. Nie rysowałeś go; zrobił to łańcuch. To jest ta chwila, w której obrazek stał się atlasem.

Popraw, ułóż warstwy i nadaj styl zaimportowanej mapie

Narzędzia, które liczą się po imporcie

Zaimportowana mapa to szkic roboczy. Oto narzędzia, po które sięgam, mniej więcej w tej kolejności.

• Przyciągaj do granic (na pasku narzędzi). Rysowane obszary i mury dokładnie podążają za pobliskimi granicami, dopóki się od nich nie oddalisz. Włącz to przed ponownym rysowaniem linii brzegowej obok istniejącego regionu, a oba spotkają się bez szczelin.
• Wiadro z farbą. Kliknij wewnątrz zamkniętego obrysu albo między obrysami, by wypełnić go wybranym rodzajem. Najszybszy sposób, by zamienić pustą wyspę w las.
• Gumka do terenu. Przeciągnij po wypełnionym terenie, by go wyciąć; każdy obszar pozostaje jednym elementem. Wycina tylko teren narysowany jako wypełniony obszar.
• Sklej granice. Przejedź pędzlem po szczelinie między dwiema granicami, by ją zamknąć; szerokość pędzla to największa szczelina, jaką zamknie. Co się przesuwa pozwala wybrać Na sąsiada albo Spotkanie w środku. To naprawia cieniutkie szczeliny, które import zostawia między sąsiednimi regionami.
• Podziel. Narysuj linię w poprzek całego obszaru, by przeciąć go na dwie części; większa część zachowuje nazwę i powiązania.
• Narzędzia Kształt: Odręcznie, Prostokąt, Elipsa, Wielokąt i Lasso („Obrysuj obszar. Lasso zawsze się zamyka.”). Przy edycji obrysu przeciągnij mały uchwyt na krawędzi, by dodać punkt, a Alt+klik na punkcie, by go usunąć. Wygładź i Postrzęp w inspektorze jednym kliknięciem zmieniają charakter obrysu.

Cofanie i ponawianie są zawsze pod ręką (Ctrl+Z, Ctrl+Shift+Z).

Warstwy i stemple

Warstwy można dodawać, zmieniać im nazwy (dwuklik), przestawiać, ukrywać i blokować. Warstwy z elementami nie da się usunąć, dopóki ich nie przeniesiesz lub nie usuniesz, więc nic nie znika przypadkiem. Praktyczny podział dla zaimportowanego świata: zdjęcie, warstwa terenu, warstwa polityczna na terytoria i warstwa etykiet, którą blokujesz, pracując nad kształtami pod spodem.

Wbudowany teren rysuje góry, wzgórza, lasy i tak dalej jako symbole. Jeśli Twój świat ma własny wygląd (czarne sosny, solniska, koralowce), zrób z niego zestaw stempli. W sekcji Moje stemple w palecie + Dodaj własne albo Zarządzaj… otwiera okno Biblioteka stempli. Nowy zestaw stempli wymaga pola Nazwa zestawu, rodzaju w polu Działa jak oraz od 1 do 8 obrazów (PNG, WebP, JPEG lub SVG; najlepiej wyglądają przezroczyste tła; każdy zostaje zmniejszony do 256 px i musi zmieścić się w 150 KB). Potem z zestawu może korzystać każda mapa w skarbcu. Pędzel stempli rysuje na dwa sposoby, do wyboru w Jak rysuje pędzel: Wypełnij obszar (obrysuj obszar, by go wypełnić) albo Wzdłuż linii (linia symboli, jak grzbiet górski), z suwakami Gęstość i Rozrzut do smaku.

Etykiety, czcionki i styl

Zaznacz element, by ustawić jego pola Etykieta, Położenie etykiety (Dowolne, Wewnątrz obszaru, Wzdłuż linii lub Ukryta) i Rozmiar etykiety. Rzeki podpisane wzdłuż linii wyglądają jak w prawdziwym atlasie.

Gdy nic nie jest zaznaczone, inspektor pokazuje samą mapę. Czcionka etykiet ustawia domyślną czcionkę mapy (Classic, IM Fell English, Cinzel, Almendra, Uncial Antiqua lub Exo 2), a każda pojedyncza etykieta może użyć innej w polu Czcionka. Styl przełącza między Płaski a Tuszem: styl Tuszem rysuje teren jako symbole piórkiem i tuszem, z kreskowaniem, jak na mapie rysowanej ręcznie. Faktura papieru dopełnia efekt. Szkic przerysowany w stylu Tuszem często wygląda bliżej oryginału niż sam oryginał.

Powiąż kształty z biblią fabuły, a potem rozbuduj mapy podrzędne

Powiązanie to krok, który czyni mapę częścią książki. Zaznacz kształt i w sekcji Powiązana encja wybierz Powiąż z encją…. Powiąż każdy region, miasto i budynek, które mają znaczenie, z jego encją miejsca; jeśli encja jeszcze nie istnieje, najpierw ją utwórz. Poradnik Biblia fabuły, która rośnie razem ze światem wyjaśnia, jak typować miejsca, żeby łańcuch pól Location działał.

Po powiązaniu kliknięcie kształtu w trybie podglądu oferuje Otwórz z nazwą encji; sekcja Na mapach na karcie pokazuje przycięty podgląd każdej mapy, na której encja się pojawia; postacie, których lokalizacją jest to miejsce, pojawiają się jako żetony; a regiony mogą należeć do frakcji lub władcy i z czasem przechodzić z rąk do rąk.

Jedna mapa nie pokaże kontynentu i wnętrza karczmy. Zaznacz miasto na mapie świata i użyj Utwórz tu mapę podrzędną. Lokee utworzy nową mapę zakotwiczoną w tym kształcie; na mapie nadrzędnej mały znak pokazuje, że miasto otwiera mapę podrzędną, a kliknięcie go oferuje Otwórz mapę: z nazwą miasta. Na mapie podrzędnej ↑ Wróć do zabiera Cię poziom wyżej, a okruszki nawigacyjne pokazują całą ścieżkę. Mapy podrzędne sprawiają też, że ludzie poprawnie wędrują w górę: postać w budynku narysowanym tylko na mapie miasta pojawia się na mapie świata w punkcie zakotwiczenia miasta.

Wyeksportuj atlas albo zabierz go razem ze skarbcem

Eksportuj oferuje Obraz PNG, Obraz SVG i Plik mapy (JSON). Eksport pokazuje to, co widzisz w bieżącej pozycji kontrolki Podgląd, więc możesz wyeksportować mapę taką, jaka była w dowolnej chwili Twojego świata.

Co zależy od skarbca i planu:

• W skarbcu lokalnym w aplikacji desktopowej każdy eksport jest czysty, a SVG jest zawsze dostępny.
• W skarbcu w chmurze na darmowym planie eksport PNG ma mały znak „Made with Lokee”, a SVG nie jest dostępny. Płatne plany eksportują czysty PNG i SVG; zobacz /pricing.
• Pliki map JSON nigdy nie są oznaczane. Importuj mapę (JSON) na stronie Mapy przywraca taki plik jako nową mapę, w tym samym albo innym skarbcu.

Mapy podróżują też razem ze skarbcem: eksporty ZIP, punkty przywracania i synchronizacja zabierają je wraz z obrazami.

Częste błędy i czego Lokee tu nie zrobi

Częste błędy

Odczytywanie obrazu przy domyślnej Szczegółowości. Obrysowanie to etap, na którym rozstrzyga się mapa, a ustawienie domyślne pasuje do przeciętnego skanu, nie do Twojego. Poświęć minutę na suwak, zanim za cokolwiek zapłacisz.

Płacenie za AI przy szkicu bez napisów. Jeśli na kartce nic nie jest napisane, Tylko obrysy (bez AI) daje te same obszary za darmo; nazwy i tak miałeś wpisać sam.

Akceptowanie wszystkich nierozstrzygniętych wierszy, żeby mieć to z głowy. Każda zaakceptowana smuga to kształt z rodzajem i być może nazwą. Odrzucaj szum w przeglądzie; usuwanie go później na mapie jest wolniejsze.

Stylizowanie przed powiązaniem. Piękna mapa, na której nie da się postawić postaci, to ilustracja na okładkę. Najpierw powiąż, żeby mapa zaczęła się zwracać w trakcie pisania, a potem ją upiększ.

Jedna ogromna mapa na wszystko. Budynki narysowane na mapie świata są nieczytelne i wolno się je edytuje. Narysuj miasto jako mapę podrzędną i pozwól, by wędrówka w górę łańcucha przeniosła jego mieszkańców do widoku świata.

Zapominanie, że zdjęcie wciąż tam jest. Możesz je zostawić, ale skan z połową intensywności pod gotową mapą myli przy eksporcie. Ukryj warstwę Zdjęcie, gdy już nic nie obrysowujesz.

Czego Lokee tu nie zrobi

Nie przerysuje Twojej mapy Twoją ręką: import daje kształty i rodzaje, a styl Tuszem to pióro Lokee, nie Twoje. Nie odczyta rzek, dróg ani murów jako linii; te rysujesz sam. Nie zna skali ani odległości, więc mapa zaimportowana ze szkicu nie ma na sobie kilometrów. I nie zamieni zdjęcia mapy w mapę o jakości zdjęcia; jeśli szkic jest tą grafiką, którą chcesz opublikować, zachowaj oryginał, a wersji z Lokee używaj dla wiedzy.

W pięć minut

1. Zeskanuj lub sfotografuj szkic na płasko, przy równym świetle.
2. Z obrazu…, najpierw z opcją Tylko obrysy (bez AI), jeśli nie masz pewności; zawsze możesz zaimportować ponownie z AI.
3. Zanim zaczniesz odczyt, ustaw Szczegółowość i Liczba obszarów.
4. Przejrzyj każdy wiersz; scal to, co zostało rozcięte, odrzuć to, co jest szumem.
5. Popraw granice narzędziami Przyciągaj do granic i Sklej granice, wypełnij narzędziem Wiadro z farbą.
6. Powiąż każdy kształt, z którego korzysta historia, z jego encją.
7. Dodaj mapy podrzędne dla miast, w których toczą się sceny.
8. Dopiero wtedy zajmij się stylem: stemple, czcionki, Tuszem.

Żeby zobaczyć gotowy, powiązany atlas bez importowania czegokolwiek, zajrzyj do demo z miastem Duskhollow. Przegląd kreatora map fantasy i sekcja pomocy o mapach podają listę funkcji. Gdy atlas będzie gotowy, przejdź do poradnika Jak śledzić postacie na mapie.